uitbreiden

Inleiding
Zoals elke geavanceerde tekstbewerkercomponent biedt een aantal manieren om zijn functionaliteit uit te breiden. U kunt eenvoudige scripts schrijven om functionaliteit toe te voegen met . Tenslotte, wanneer u , hebt uitgebreid, bent u welkom om met ons mee te doen en uw verbeteringen te delen met de wereld!

Werken met syntaxisaccentuering

Overzicht
Accentuering van syntaxis zorgt er voor dat de tekstbewerker automatisch tekst in verschillende stijlen/kleuren laat zien, afhankelijk van de functie van de tekenreeks in relatie tot het doel van het bestand. In broncode voor programma's bijvoorbeeld, kunnen besturingsstatements vet worden weergegeven, terwijl typen gegevens en commentaar een andere kleur krijgen dan de rest van de tekst. Dit verbetert de leesbaarheid van de tekst enorm en helpt de auteur dus om efficiënter en productiever te zijn.
Een C++-functie, weergegeven met syntaxisaccentuering.
Een C++-functie, weergegeven met syntaxisaccentuering.
Dezelfde C++-functie, weergegeven zonder accentuering.
Dezelfde C++-functie, weergegeven zonder accentuering.
Welke van de twee voorbeelden is gemakkelijker te lezen?
komt met een flexibel, te configureren en capabel systeem voor accentuering van de syntaxis en de standaard distributie levert definities voor een brede reeks van programmeer-, script- en markup-talen en andere formaten van tekstbestanden. Bovendien kunt u uw eigen definities leveren in eenvoudige -bestanden.
zal automatisch de juiste syntaxisregels detecteren wanneer u een bestand opent, gebaseerd op het -type van het bestand, bepaald door zijn extensie of, als deze er geen heeft, de inhoud. Ervaart u een foute keuze, dan kunt u handmatig de te gebruiken syntaxis instellen uit het menu Hulpmiddelen Accentuering.
De stijlen en kleuren die door elke definitie voor syntaxisaccentuering kan worden ingesteld met het tabblad Accentuering van tekststijlen van de Instellingendialoog, terwijl de -types en bestandsextensies waarvoor ze gebruikt zouden moeten worden, worden behandeld door het tabblad Modi & bestandstypen.
Syntaxisaccentuering is er om de leesbaarheid van correcte tekst te verhogen, maar u kunt het niet vertrouwen om uw tekst te valideren. Tekst markeren voor syntaxis is moeilijk, afhankelijk van het formaat dat u gebruikt en in sommige gevallen zullen de auteurs van de syntaxisregels trots zijn als 98% van de tekst juist wordt weergegeven, hoewel u meestal een zeldzame stijl nodig hebt om de onjuiste 2% tegen te komen.

Het systeem voor syntaxisaccentuering van
Deze sectie zal het mechanisme voor syntaxisaccentuering van in meer detail laten zien. Het is er voor u als u er iets over wilt weten of als u syntaxis-definities wilt veranderen of aanmaken.

Hoe het werkt
Wanneer u een bestand opent, is een van de eerste dingen die de tekstbewerker doet, het detecteren van welke syntaxis-definitie voor het bestand moet worden gebruikt. Terwijl de tekst van het bestand wordt ingelezen en terwijl u het intypt, zal het systeem voor syntaxisaccentuering de tekst analyseren met de regels gedefinieerd door de syntaxis-definitie en het markeren waar verschillende contexten en stijlen beginnen en eindigen.
Tijdens het typen van het document wordt de nieuwe tekst geanalyseerd en direct gemarkeerd, zodat wanneer u een teken verwijdert die is gemarkeerd als het begin van einde van een context, de stijl van de tekst er omheen overeenkomstig wijzigt.
De syntaxis-definities die door het systeem voor syntaxisaccentuering van wordt gebruikt zijn -bestanden, bevattende
Regels voor detecteren van de rol van tekst, georganiseerd in contextblokken
Lijsten met sleutelwoorden
Definities van stijl-items
Bij het analyseren van de tekst worden de detectieregels geëvalueerd in de volgorde waarin ze zijn gedefinieerd en, als het begin van de huidige tekenreeks overeenkomt met een regel, wordt de gerelateerde context gebruikt. Het beginpunt in de tekst wordt verplaatst naar het eindpunt waarop die regel overeenkomt en een nieuwe ronde van de regels begint, beginnend in de context ingesteld door de overeenkomende regel.

Regels
De detectieregels zijn het hart van het detectiesysteem voor accentuering. Een regel is een tekenreeks, teken of reguliere expressie waartegen de tekst die wordt geanalyseerd wordt vergeleken. Het bevat informatie over welke stijl te gebruiken voor het overeenkomende deel van de tekst. Het kan de in werking zijnde context van het system omschakelen ofwel naar een expliciet genoemde context of naar de vorige context in gebruik bij de tekst.
Regels zijn georganiseerd in contextgroepen. Een contextgroep wordt gebruikt voor hoofdtekstconcepten in het formaat, bijvoorbeeld tekenreeksen tussen aanhalingstekens of commentaarblokken in broncode van programma's. Dit zorgt ervoor dat het accentueringssysteem niet door alle regels hoeft te doorlopen wanneer het niet noodzakelijk is en dat sommige tekenreeksen in de tekst anders kan worden behandeld afhankelijk van de huidige context.
Contexts kunnen dynamisch worden gegenereerd om het gebruik van specifieke gegevens bij toestanden in regels toe te staan.

Contextstijlen en sleutelwoorden
In sommige programmeertalen worden door de compiler (het programma dat de broncode vertaald in een binair uitvoerbaar programma) gehele getallen anders behandeld dan drijvendekommagetallen en er kunnen tekens zijn met een speciale betekenis in een tekenreeks tussen aanhalingsteken. In zulke gevallen, is het zinvol om ze verschillend weer te geven in hun omgeving zodat ze gemakkelijk zijn te identificeren bij het lezen van de tekst. Dus zelfs als ze speciale contexts representeren, kunnen ze als zodanig door het systeem voor accentuering van syntaxis worden gezien, zodat ze gemarkeerd kunnen worden voor een anders weergeven.
Een syntaxis-definitie kan zoveel stijlen bevatten als nodig is om de concepten van het formaat te dekken waarvoor het wordt gebruikt.
In vele formaten zijn er lijsten woorden die een specifiek concept representeren. Bijvoorbeeld in programmeertalen, zijn controlstatements een concept, namen van gegevenstypen een andere en ingebouwde functies van de taal een derde. Het accentueringssysteem voor syntaxis van kan zulke lijsten gebruiken om woorden in de tekst te detecteren en te markeren om concepten te accentueren van de tekstformaten.

Standaard stijlen
Als u in een C++ bronbestand, een bronbestand en een -document opent, dan zult u zien dat zelfs wanneer de formaten verschillend zijn en dus verschillende woorden voor een speciale behandeling worden gekozen, de gebruikte kleuren hetzelfde zijn. Dit komt omdat een voorgedefinieerde lijst met standaard stijlen heeft die worden gebruikt bij de individuele definities van syntaxis.
Dit maakt het gemakkelijk om gelijkvormige concepten in verschillende tekstformaten te herkennen. Bijvoorbeeld: commentaar is in bijna elk programma, script of markup-language aanwezig en wanneer ze in alle talen op dezelfde manier worden weergegeven, dan hoeft u niet meer na te denken om ze in de tekst te herkennen.
Alle stijlen in een syntaxisdefinitie gebruiken een van de standaard stijlen. Een paar syntaxisdefinities gebruiken meer stijlen dan er standaarden zijn, dus als u een format vaak gebruikt kan het het waard zijn om de instellingendialoog te starten om te zien of sommige concepten dezelfde stijl gebruiken. Er is bijvoorbeeld slechts één standaard stijl voor tekenreeksen, maar de Perl programmeertaal werkt met twee typen tekenreeksen, u kunt het accentueren verbeteren door ze enigszins verschillend in te stellen. Alle beschikbare standaard stijlen zullen later worden verklaard.

Het -formaat voor definitie van accentuering

Overzicht
gebruikt het framework voor accentuering van sysntaxis uit . De standaard -bestanden voor accentuering geleverd met zijn standaard gecompileerd in de bibliotheek voor accentuering van syntaxis.
Deze sectie is een overzicht van het formaat van 'Highlight Definition '. Het zal de hoofdcomponenten, hun betekenis en gebruik beschrijven op basis van een klein voorbeeld. De volgende sectie zal in detail de accentueringdetectieregels uitleggen.
De formele definitie, ook bekend als XSD kunt u vinden in Opslagruimte voor accentuering van syntaxis in het bestand taal.xsd
Zelf gemaakte .xml bestanden voor definitie van accentuering zijn geplaatst in org.kde.syntax-highlighting/syntax/ in uw gebruikersmap te vinden met qtpaths --paths GenericDataLocation die gebruikelijk$HOME/.local/share/ en /usr/share/ zijn.
Voor pakketten uit Flatpak en Snap zal de bovenstaande map niet werken omdat de gegevenslocatie verschillend is voor elke toepassing. In een Flatpak toepassing is de locatie van aangepaste -bestanden gewoonlijk $HOME/.var/app/flatpak-pakketnaam/data/org.kde.syntax-highlighting/syntax/ en in een Snap toepassing is die locatie $HOME/snap/snap-pakketnaam/current/.local/share/org.kde.syntax-highlighting/syntax/.
Op zijn deze bestanden gelokaliseerd in %USERPROFILE%\AppData\Local\org.kde.syntax-highlighting\syntax. %USERPROFILE% wordt gewoonlijk C:\Users\gebruiker.
Samenvattend, voor de meeste configuraties is de map met aangepaste -bestanden als volgt:
Voor lokale gebruiker	$HOME/.local/share/org.kde.syntax-highlighting/syntax/
Voor alle gebruikers	/usr/share/org.kde.syntax-highlighting/syntax/
Voor Flatpak pakketten	$HOME/.var/app/flatpak-package-name/data/org.kde.syntax-highlighting/syntax/
Voor Snap pakketten	$HOME/snap/snap-package-name/current/.local/share/org.kde.syntax-highlighting/syntax/
Op	%USERPROFILE%\AppData\Local\org.kde.syntax-highlighting\syntax
Als meerdere bestanden bestaan voor dezelfde taal zal het bestand met het hoogste versie-attribuut in het taal-element worden geladen.

Hoofdsecties van bestanden voor accentueringsdefinities van
Een bestand voor accentuering bevat een kop die de -versie instelt: 	

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>

De basis van het definitiebestand is het element language. Beschikbare attributen zijn: 	 Vereiste attributen:
name stelt de naam van de taal in. Het verschijnt nadien in de menu's en dialogen.
section specificeert de categorie.
extensions definieert bestandsextensies, zoals "*.cpp;*.h"
versie specificeert de huidige revisie van het definitiebestand in termen van een geheel getal. Wanneer u een geaccentueerd definitiebestand wijzigt, verzeker u ervan dat dit getal wordt verhoogt.
kateversion specificeert de laatst ondersteunde versie van .
Optionele attributen:
mimetype associeert ket -type van bestanden.
casesensitive definieert of de sleutelwoorden gevoelig zijn voor hoofd- en kleine letters.
priority is nodig als een andere bestand met accentueringsdefinities dezelfde extensies gebruiken. De hogere prioriteit wint.
author bevat de naam van de auteur en zijn/haar e-mailadres.
license bevat de licentie, gewoonlijk de MIT licentie voor nieuwe bestanden met accentuering van syntaxis.
style bevat de geleverde taal en wordt gebruikt door de indenteerders voor het attribuut required-syntax-style.
indenter definieert welke indenteerder standaard gebruikt zal worden. Beschikbare indenterders zijn: ada, normal, cstyle, cmake, haskell, latex, lilypond, lisp, lua, pascal, python, replicode, ruby en xml.
hidden definieert of de naam moet verschijnen in de menu's van .
De volgende regel kan er als volgt uitzien:

<language name="C++" version="1" kateversion="2.4" section="Sources" extensions="*.cpp;*.h" />

Vervolgens komt het element highlighting, die het optionele element list bevat en de vereiste elementen contexts en itemDatas. 	 Elementen list bevatten een lijst met sleutelwoorden. In dit geval zijn de sleutelwoorden class en const. U mag zoveel elementen 'list' toevoegen als nodig is.
Sinds 5.53 kan een lijst sleutelwoorden uit een andere lijst of taal/bestand invoegen met gebruik van het element include. ## wordt gebruikt om de naam van de lijst en de naam van de taaldefinitie te scheiden, op dezelfde manier als in de regel IncludeRules. Dit is nuttig om duplicaten van lijsten met sleutelwoorden te vermijden, als u het nodig hebt om de sleutelwoorden van een andere taal/bestand in te voegen. De lijst anderenaam bevat het sleutelwoord str en alle sleutelwoorden van de lijst types, die behoren bij de taal ISO C++.
Het element contexts bevat alle contexten. De eerste context is per definitie het begin van de accentuering. Er zijn twee regels in de context Normal Text, die overeenkomt met de lijst sleutelwoorden met de naam somename en een regel die een aanhalingsteken detecteert en de context om schakelt naar String. Om meer over regels te leren, leest u het volgende hoofdstuk.
Het derde deel is het element itemDatas. Het bevat alle kleur- en lettertypestijlen nodig voor de contexten en regels. In dit voorbeeld worden itemData Normal Text, String en Keyword gebruikt.

<highlighting>
    <list name="eennaam">
      <item>class</item>
      <item>const</item>
    </list>
    <list name="othername">
      <item>str</item>
      <include>types##ISO C++</include>
    </list>
    <contexts>
      <context attribute="Normal Text" lineEndContext="#pop" name="Normal Text" >
        <keyword attribute="Keyword" context="#stay" String="eennaam" />
        <keyword attribute="Keyword" context="#stay" String="anderrnaam" />
        <DetectChar attribute="String" context="string" char="&quot;" />
      </context>
      <context attribute="String" lineEndContext="#stay" name="string" >
        <DetectChar attribute="String" context="#pop" char="&quot;" />
      </context>
    </contexts>
    <itemDatas>
      <itemData name="Normal Text" defStyleNum="dsNormal" />
      <itemData name="Keyword" defStyleNum="dsKeyword" />
      <itemData name="String" defStyleNum="dsString" />
    </itemDatas>
  </highlighting>

Het laatste deel van een definitie voor accentuering is de optionele sectie general. Het mag informatie over sleutelwoorden, invouwen van code, commentaar, inspringen, lege regels en spellingcontrole bevatten. 	 De sectie comment definieert met welke tekenreeks een enkele regel commentaar wordt aangegeven. U kunt ook commentaar op meerdere regels definiëren met multiLine met het additionele attribuut end. Dit wordt gebruikt als de gebruiker op de bijbehorende sneltoets voor comment/uncomment drukt.
De sectie keywords definieert of lijsten met sleutelwoorden onderscheid maken tussen hoofd- en kleine letters. Andere attributen zullen later worden verklaard.
De andere secties, folding, emptyLines en spellchecking zijn gewoonlijk niet nodig en worden later uitgelegd.

<general>
    <comments>
      <comment name="singleLine" start="#"/>
      <comment name="multiLine" start="###" end="###" region="CommentFolding"/>
    </comments>
    <keywords casesensitive="1"/>
    <folding indentationsensitive="0"/>
    <emptyLines>
      <emptyLine regexpr="\s+"/>
      <emptyLine regexpr="\s*#.*"/>
    </emptyLines>
    <spellchecking>
      <encoding char="á" string="\'a"/>
      <encoding char="à" string="\`a"/>
    </spellchecking>
  </general>
</language>

De secties in detail
Dit deel zal alle beschikbare attributen voor contexten beschrijven, itemDatas, sleutelwoorden, commentaar, code opvouwen en inspringen.
Het element context behoort tot de groep contexts. Een context zelf definieert context specifieke regels zoals wat zou moeten gebeuren als het systeem voor accentuering het eind van een regel bereikt. Beschikbare attributen zijn: 	 name geeft de contextnaam aan. Regels zullen deze naam gebruiken om de context te specificeren om om te schakelen als de regel overeenkomt.
lineEndContext definieert de context waarnaar het systeem voor accentuering omschakelt als het einde van een regel wordt bereikt. Dit kan of de naam van een andere context zijn, #stay om de context niet om te schakelen (⪚. niets doen) of #pop wat de oorzaak is van het verlaten van deze context. Het is mogelijk om bijvoorbeeld #pop#pop#pop te gebruiken om drie keer te poppen of zelfs #pop#pop!AndereContext om twee keer te poppen en om te schakelen naar de context genaamd AndereContext. Het is ook mogelijk om om te schakelen naar een context die behoort bij een andere taaldefinitie, op dezelfde manier als in de regels IncludeRules, ⪚ SomeContext##JavaScript. Merk op dat het niet mogelijk is om deze omschakeling van context te gebruiken in combinatie met #pop, bijvoorbeeld, #pop!SomeContext##JavaScript is niet geldig. Omschakelen van context worden ook beschreven in Detectieregels accentueren.
lineEmptyContext definieert de context als een lege regel wordt bereikt. De nomenclatuur van omschakelen van context is hetzelfde als eerder beschreven in lineEndContext. Standaard: #stay.
fallthroughContext specificeert de volgende context waarnaar om te schakelen als er geen regel overeenkomt. De nomenclatuur van context omschakelen is hetzelfde als eerder beschreven in lineEndContext. Standaard: #stay.
fallthrough definieert of het accentueringssysteem naar de context schakelt gespecificeerd in fallthroughContext als geen regel overeenkomt. Merk op dat sinds 5.62 dit attribuut is afgekeurd met voorkeur voor fallthroughContext, omdat als het attribuut fallthroughContext aanwezig is het impliciet wordt verstaan dat de waarde van fallthrough true is. Standaard: false.
noIndentationBasedFolding schakelt op inspringen gebaseerd invouwen in de context uit. Als dit invouwen niet is geactiveerd, is dit attribuut nutteloos. Dit is gedefinieerd in het element folding van de groep general. Standaard: false.
Het element itemData is in de groep itemDatas. Het definieert de lettertypestijl en kleuren. Het is dus mogelijk om uw eigen stijlen en kleuren te definiëren. Wij bevelen echter aan om, indien mogelijk, bij de standaard stijlen te blijven zodat de gebruiker altijd dezelfde zal zien in verschillende talen. Soms is er echter geen andere manier en is het noodzakelijk de kleur- en lettertypeattributen te wijzigen. De attributen naam en defStyleNum zijn vereist, de anderen zijn optioneel. Beschikbare attributen zijn: 	 name stelt de naam van het itemData in. Contexten en regels zullen deze naam in hun attribuut attribute gebruiken om naar een itemData te verwijzen.
defStyleNum definieert welke standaard stijl te gebruiken. Beschikbare standaard stijlen worden later in detail verklaard.
color definieert een kleur. Geldige formaten zijn '#rrggbb' of '#rgb'.
selColor definieert de selectiekleur.
italic indien true, de tekst zal cursief worden.
bold indien true, de tekst zal vet worden.
underline indien true, de tekst zal onderstreept worden.
strikeout indien true, door de tekst zal een streep worden gezet.
spellChecking indien true, de tekst zal gecontroleerd worden op spelling.
Het element keywords in de groep general definieert sleutelwoordeigenschappen. Beschikbare attributen zijn: 	 casesensitive mag true of false zijn. Indien true, worden alle sleutelwoorden met onderscheid tussen hoofd- en kleine letters met elkaar vergeleken
weakDeliminator is een lijst met tekens die niet als scheiding tussen woorden werken. Bijvoorbeeld: de punt '.' is een scheider van woorden. Als een sleutelwoord in een list een punt bevat, dan zal die alleen overeenkomen als u de punt als een zwak scheidingsteken specificeert.
additionalDeliminator definieert extra scheidingstekens.
wordWrapDeliminator definieert tekens waarna een regel mag afbreken.
Standaard scheidingstekens en regelafbreektekens zijn de tekens .():!+,-<=>%&*/;?[]^{|}~\, spatie (' ') en tab ('\t').
Het element comment in de groep comments definieert eigenschappen van commentaar die gebruikt worden voor Hulpmiddelen Commentaar,Hulpmiddelen Commentaar omschakelen. Beschikbare attributen zijn: 	 name is ofwel singleLine of multiLine. Als u multiLine kiest zijn de attributen end en region vereist.
start definieert de gebruikte tekenreeks om commentaar te laten beginnen. In C++ zou dit "/*" zijn. Dit attribute is vereist voor de typen multiLine en singleLine.
end definieert de gebruikte tekenreeks om commentaar te laten eindigen. In C++ zou dit "*/" zijn. Alleen dit attribuut is beschikbaar en is vereist voor commentaar van het type multiLine.
region moet de naam van het opvouwbare multiregel commentaar. U hebt beginRegion="Comment" ... endRegion="Comment" in uw regels, u zou region="Comment" moeten gebruiken. Op deze manier werkt verwijderen zelfs als u niet alle tekst van het multiregel commentaar selecteert. De cursor hoeft alleen in het multiregel commentaar te staan. Dit attribuut is alleen beschikbaar voor het type multiLine.
positie definieert waar het commentaar op een enkele regel wordt ingevoegd. Standaard wordt het commentaar op een enkele regel geplaatst aan het begin van de regel op kolom 0, maar als u position="afterwhitespace" gebruikt wordt het commentaar ingevoegd rechts na voorloopwitruimte, voor het eerste niet-witruimteteken. Dit is nuttig om commentaar juist in te voegen in talen waar inspringen belangrijk is, zoals Python of YAML. Dit attribuut is optioneel en de enig mogelijke waarde is afterwhitespace.
Het element folding in de groep general definieert de eigenschappen van het invouwen van broncode. Beschikbare attributen zijn: 	 De markeringen voor code opvouwen, als indentationsensitive true is, zullen worden toegevoegd gebaseerd op inspringen, zoals in de scripttaal Python. Het is gewoonlijk niet nodig dit in te stellen omdat de standaard false is.
Het element emptyLine in de groep emptyLines definieert welke regels beschouwd moeten worden als lege regels. Dit biedt het wijzigen van het gedrag van het attribuut lineEmptyContext in de elementen context. Beschikbare attributen zijn: 	 regexpr definieert een reguliere expressie die behandeld zal worden als een lege regel. Standaard bevatten lege regels geen enkel teken, daarom voegt dit extra lege regels toe, als u, bijvoorbeeld, regels met spaties ook wil beschouwen als lege regels. In de meeste syntaxisdefinities is er geen noodzaak om dit attribuut in te zetten.
Het element encoding in de groep spellchecking definieert een codering van tekens voor spellingcontrole. Beschikbare attributen: 	 char is een gecodeerd teken.
string is een serie tekens die gecodeerd zullen worden als het teken char in de spellingcontrole. In de taal LaTeX, bijvoorbeeld, representeert de tekenreeks \"{A} het teken Ä.

Beschikbare standaard stijlen
Standaard stijlen zijn al verklaard, als een korte samenvatting: Standaard stijlen zijn voorgedefinieerde lettertypen- en kleurstijlen.
Algemene standaard stijlen: 	 dsNormal, wanneer geen speciale accentuering is vereist.
dsKeyword, ingebouwde sleutelwoorden van taal.
dsFunction, functie-aanroepen en definities.
dsVariable, indien van toepassing: namen van variabelen (⪚ $eenVar in PHP/Perl).
dsControlFlow, sleutelwoorden voor flowcontrol zoals if, else, switch, break, return, yield, ...
dsOperator, operatoren zoals + - * / :: < >
dsFunction, ingebouwde functies, klassen en objecten.
dsExtension, gezamenlijke extensies, zoals -klassen en functies/macro's in C++ en Python.
dsPreprocessor, preprocessor statements of macro-definities.
dsAttribute, annotaties zoals @override en __declspec(...).
Standaard stijlen gerelateerd aan tekenreeksen 	 dsChar, enkele tekens, zoals 'x'.
dsSpecialChar, tekens met een speciale betekenis in tekenreeksen zoals escapes, substituties of regex-operatoren.
dsString, tekenreeksen zoals "hello world".
dsVerbatimString, letterlijke of raw-tekenreeksen zoals 'raw \backlash' in Perl, CoffeeScript en shells, evenals r'\raw' in Python.
dsSpecialString, SQL, regexes, HERE-docs, math mode, ...
dsImport, import, include, require van modulen.
Standaard stijlen gerelateerd aan getallen: 	 dsDataType, ingebouwde typen gegevens zoals int, void, u64.
dsDecVal, decimale waarden.
dsBaseN, waarden met een andere basis dan 10.
dsFloat, drijvende-komma waarden.
dsConstant, ingebouwde en gebruikergedefineerde constanten zoals pi.
Standaard stijlen gerelateerd aan commentaar en documentatie: 	 dsComment, commentaar.
dsDocumentation, /** Documentatie commentaar */ of """docstrings""".
dsAnnotation, documentatiecommando's zoals @param, @brief.
dsCommentVar, de in bovenstaande commando's gebruikte namen van variabelen, zoals "foobar" in @param foobar.
dsRegionMarker, gebiedsmarkeringen zoals//BEGIN, //END in commentaar.
Andere standaard stijlen: 	 dsInformation, notities en tips zoals @note in doxygen.
dsWarning, waarschuwingen zoals @warning in doxygen.
dsAlert, speciale woorden zoals TODO, FIXME, XXXX.
dsError, accentuering van fouten en foute syntaxis.
dsOthers, wanneer niets anders past.

Detectieregels accentueren
Deze paragraaf beschrijft de syntaxis van detectieregels.
Elke regel kan nul of meer tekens aan het begin van de tekenreeks bevatten, waartegen ze worden getest. Als de regel overeenkomt worden de overeenkomstige tekens toegekend aan de stijl of attribuut gedefinieerd door de regel en een regel kan vragen de huidige context om te schakelen.
Een regel ziet er als volgt uit:

<RuleName attribute="(identifier)" context="(identifier)" [regelspecifieke attributen] />

Het attribute identificeert de te gebruiken stijl voor overeenkomende tekens bij naam en de context identificeert de vanaf hier te gebruiken context.
De context kan worden geïdentificeerd door:
Een identifier, wat de naam is van de andere context.
Een opdracht die de engine vertelt om in de huidige context te blijven (#stay) of terug te gaan naar een eerdere context met in de tekenreeks (#pop).
Om meer stappen terug te gaan kan het #pop commando worden herhaald: #pop#pop#pop
Een order gevolgd door een uitroepteken (!) en een identifier, die er voor zorgt dat de engine eerst de order volgt en dan omschakelt naar de andere context, ⪚ #pop#pop!AndereContext.
Een identifier, die een contextnaam is, gevolgd door twee hashes (##) en een andere identifier, die de naam is van een taaldefinitie. Deze naamgeving is gelijk aan die gebruikt in IncludeRules regels en u toestaat om naar een context om te schakelen behorende bij een andere syntaxisaccentueringsdefinitie, bijv. SomeContext##JavaScript. Merk op dat het niet mogelijk is om deze omschakeling van context te gebruiken in combinatie met #pop, bijvoorbeeld, #pop!SomeContext##JavaScript is niet geldig.
Specifieke attributen van regels variëren en zijn beschreven in de volgende secties.

Gezamenlijke attributen
Alle regels hebben de volgende gezamenlijke attributen en zijn beschikbaar wanneer (common attributes) verschijnt. attribute en context zijn vereiste attributen, alle andere zijn optioneel.
attribute: Een attribuut komt overeen met een gedefinieerd itemData.
context: Specificeer de context waarnaar het accentueringssysteem omschakelt als de regel overeenkomt.
beginRegion: Start een invouwblok voor code. Standaard: niet ingesteld.
endRegion: Sluit een invouwblok voor code. Standaard: niet ingesteld.
lookAhead: Indien true, zal het accentueringssysteem niet de overeenkomende lengte verwerken. Standaard: false.
firstNonSpace: Komt alleen overeen als de tekenreeks de eerste niet-witruimte in de regel. Standaard: false.
column: Komt alleen overeen als de kolom overeenkomt. Standaard: niet ingesteld.

Dynamische regels
Sommige regels staan het optionele attribuut dynamic toe van het type boolean dat standaard de waarde false heeft. Als dynamic true is kan een regel plaatshouders bevatten die de tekst representeren die overeenkomt met een reguliere expressie die schakelt naar de huidige context in zijn attributen tekenreeks of teken. In een tekenreekswordt de plaatshouder %N (waar N een getal is) vervangen door de overeenkomstige vangst N uit de aanroepende reguliere expressie, beginnend bij 1. In een teken moet de plaatshouder een getal N zijn en het zal worden vervangen door het eerste teken van de overeenkomstige vangst N uit de aanroepende reguliere expressie. Wanneer een regel dit attribuut toestaat zal het een (dynamic) bevatten.
dynamic: kan (true|false) zijn.
Hoe werkt het:
In de reguliere expressies van de regels RegExpr wordt alle tekst binnen haakjes (PATTERN) gevangen en onthouden. Deze vangsten kunnen gebruikt worden in de context waarin het is gevangen, in de regels met het attribuut dynamic true, door %N (in String) of N (in char).
Het is belangrijk om te noemen dat een tekst gevangen in een RegExpr regel alleen wordt opgeslagen voor in deze context, gespecificeerd in zijn context-attribuut.
Als de vangsten niet gebruikt zullen worden, zowel door dynamische regels als in dezelfde reguliere expressie, dan zullen non-capturing groeperingen moeten worden gebruikt: (?:PATTERN)
De lookahead or lookbehind groeperingen zoals (?=PATROON), (?!PATROON) of (?<PATROON) worden niet gevangen. Zie voor meer informatie Reguliere expressies.
De gevangen groeperingen kunnen gebruikt worden binnen dezelfde reguliere expressie, met gebruik van respectievelijk \N in plaats van %N. Voor meer informatie, zie Vangen van overeenkomende tekst (achterwaartse referenties) in Reguliere expressies.
Voorbeeld 1:
In dit eenvoudige voorbeeld wordt de tekst overeenkomend met de reguliere expressie =* gevangen en ingevoegd in %1 in de dynamische regel. Dit biedt het commentaar om te eindigen met dezelfde hoeveelheid van = als aan het begin. Dit komt overeen met tekst als: [[ commentaar ]], [=[ commentaar ]=] of [=====[ commentaar ]=====].
Bovendien zijn de vangsten alleen beschikbaar in deze context Multi-line commentaar.

<context name="Normaal" attribute="Normal Text" lineEndContext="#stay">
  <RegExpr context="Multi-line Comment" attribute="Comment" String="\[(=*)\[" beginRegion="RegionComment"/>
</context>
<context name="Multi-line Comment" attribute="Comment" lineEndContext="#stay">
  <StringDetect context="#pop" attribute="Comment" String="]%1]" dynamic="true" endRegion="RegionComment"/>
</context>

Voorbeeld 2:
In de dynamische regel komt %1 overeen met de vangst die overeenkomt met #+ en %2 met &quot;+. Dit komt overeen met tekst als: #label""""inside the context""""#.
Deze vangsten zullen niet beschikbaar zijn in andere contexten, zoals OtherContext, FindEscapes of SomeContext.

<context name="SomeContext" attribute="Normal Text" lineEndContext="#stay">
  <RegExpr context="#pop!NamedString" attribute="String" String="(#+)(?:[\w-]|[^[:ascii:]])(&quot;+)"/>
</context>
<context name="NamedString" attribute="String" lineEndContext="#stay">
  <RegExpr context="#pop!OtherContext" attribute="String" String="%2(?:%1)?" dynamic="true"/>
  <DetectChar context="FindEscapes" attribute="Escape" char="\"/>
</context>

Voorbeeld 3:
Dit komt overeen met tekst zoals: Class::function<T>( ... ).

<context name="Normal" attribute="Normal Text" lineEndContext="#stay">
  <RegExpr context="FunctionName" lookAhead="true"
              String="\b([a-zA-Z_][\w-]*)(::)([a-zA-Z_][\w-]*)(?:&lt;[\w\-\s]*&gt;)?(\()"/>
</context>
<context name="FunctionName" attribute="Normal Text" lineEndContext="#pop">
  <StringDetect context="#stay" attribute="Class" String="%1" dynamic="true"/>
  <StringDetect context="#stay" attribute="Operator" String="%2" dynamic="true"/>
  <StringDetect context="#stay" attribute="Function" String="%3" dynamic="true"/>
  <DetectChar context="#pop" attribute="Normal Text" char="4" dynamic="true"/>
</context>

Lokale scheidingstekens
Sommige regels bieden de optionele attributen weakDeliminator en additionalDeliminator die zijn gecombineerd met attributen met dezelfde tagnaamsleutelwoorden. Wanneer bijvoorbeeld '%' een zwak scheidingstekens van sleutelwoorden is, kan het alleen voor een regel een woordscheidingsteken worden door het in zijn attribuut additionalDeliminator te zetten. Wanneer een regel deze attributen biedt zal het een (lokale scheidingstekens) bevatten.
weakDeliminator: lijst met tekens die niet werken als woordscheidingstekens.
additionalDeliminator definieert extra scheidingstekens.

De regels in detail
DetectChar 	 Detecteert een enkele specifiek teken. Gewoonlijk gebruikt, bijvoorbeeld om het einde van een tekenreeks tussen accenten of aanhalingstekens.

<DetectChar char="(teken)" (common attributes) (dynamic) />

Het attribuut char definieert het teken dat moet overeenkomen.
Detect2Chars 	 Detecteert twee specifieke tekens in een gedefinieerde volgorde.

<Detect2Chars char="(teken)" char1="(teken)" (gezamenlijke attributen) />

Het attribuut char definieert het eerste teken dat moet overeenkomen, char1 the tweede.
AnyChar 	 Detecteer één teken van een set van gespecificeerde tekens.

<AnyChar String="(tekenreeks)" (common attributes) />

Het attribuut String definieert de set tekens.
StringDetect 	 Detecteert een exacte tekenreeks.

<StringDetect String="(tekenreeks)" [insensitive="true|false"] (common attributes) (dynamic) />

Het attribuut String definieert de overeen te komen tekenreeks. Het attribuut insensitive is standaard false en wordt doorgegeven aan de vergelijkingsfunctie van de tekenreeks. Als de waarde true is wordt 'insensitive' vergelijking gebruikt.
WordDetect 	 Detecteert een exacte tekenreeks maar vereist extra woordgrenzen zoals een punt '.' of witruimte aan het begin en eind van het woord. Denk aan \b<tekenreeks>\b in termen van een reguliere expressie, het is echter sneller dan de regel RegExpr.

<WordDetect String="(tekenreeks)" [insensitive="true|false"] (gezamenlijke attributen) (lokale scheidingstekens) />

Het attribuut String definieert de overeen te komen tekenreeks. Het attribuut insensitive is standaard false en wordt doorgegeven aan de vergelijkingsfunctie van de tekenreeks. Als de waarde true is wordt 'insensitive' vergelijking gebruikt.
Sinds: 3.5 (KDE 4.5)
RegExpr 	 Komt overeen met een reguliere expressie.

<RegExpr String="(tekenreeks)" [insensitive="true|false"] [minimal="true|false"] (common attributes) (dynamic) />

Het attribuut String definieert de reguliere expressie.
insensitive is standaard false en wordt doorgegeven aan de engine voor de reguliere expressie.
minimal is standaard false en wordt doorgegeven aan de engine voor de reguliere expressie.
Omdat de regels altijd vergeleken worden met het begin van de huidige tekenreeks, zal een reguliere expressie die begint met een dakje (^) aangeven dat de regel alleen overeen moet komen met het begin van een regel.
Zie Reguliere expressies voor meer informatie hierover.
trefwoord 	 Detecteert een sleutelwoord uit een gespecificeerde lijst.

<keyword String="(lijstnaam)" (common attributes) (lokale scheidingstekens) />

Het attribuut String identificeert de lijst met sleutelwoorden met een naam. Een lijst met die naam moet bestaan.
Het systeem voor accentuering bewerkt sleutelwoordregels op een zeer geoptimaliseerde manier. Dit maakt het absoluut noodzakelijk dat elk te vinden sleutelwoord omgeven wordt door gedefinieerde scheidingstekens, ofwel impliciet (de standaard scheidingstekens) of expliciet gespecificeerd binnen de eigenschap additionalDeliminator van de sleutelwoord-tag.
Als een te vinden sleutelwoord een scheidingsteken moet bevatten, dan moet dit teken toegevoegd worden aan de eigenschap weakDeliminator van de sleutelwoord-tag. Dit teken zal dan zijn eigenschap scheidingsteken in alle sleutelwoord-regels verliezen. Het is ook mogelijk om het attribuut weakDeliminator van sleutelwoord te gebruiken zo dat deze wijziging alleen op deze regel van toepassing is.
Int 	 Een geheel getal detecteren (als de reguliere expressie \b[0-9]+).

<Int (gezamenlijke attributen) (lokale scheidingstekens) />

Deze regel heeft geen specifieke attributen.
Zwevend 	 Een drijvende kommagetal detecteren( als de reguliere expressie: (\b[0-9]+\.[0-9]*|\.[0-9]+)([eE][-+]?[0-9]+)?).

<Drijvende komma (gezamenlijke attributen) (lokale scheidingstekens) />

Deze regel heeft geen specifieke attributen.
HlCOct 	 Een octale representatie van een getal detecteren (als de reguliere expressie: \b0[0-7]+).

<HlCOct (gezamenlijke attributen) (lokale scheidingstekens) />

Deze regel heeft geen specifieke attributen.
HlCHex 	 Een hexadecimale representatie van een hexadecimaal getal (als de reguliere expressie: \b0[xX][0-9a-fA-F]+).

<HlCHex (gezamenlijke attributen) (lokale scheidingstekens) />

Deze regel heeft geen specifieke attributen.
HlCStringChar 	 Detecteer een escaped teken.

<HlCStringChar (common attributes) />

Deze regel heeft geen specifieke attributen.
Komt overeen met de letterlijke representatie van tekens, gewoonlijk gebruikt in programmacode, bijvoorbeeld \n (nieuwe-regel) of \t (TAB).
De volgende tekens zullen overeenkomen als ze volgen op een backslash (\): abefnrtv"'?\. Bovendien escaped hexadecimale getallen zoals bijvoorbeeld \xff en escaped octale getallen, zoals bijvoorbeeld \033 zullen overeenkomen.
HlCChar 	 Detecteer een C-teken.

<HlCChar (gezamenlijke attributen) />

Deze regel heeft geen specifieke attributen.
Komt overeen met een C-teken tussen accenten (Bijvoorbeeld: 'c'). De accenten kunnen een eenvoudig teken zijn of een escaped teken. Zie HlCStringChar voor overeenkomende reeksen van escaped tekens.
RangeDetect 	 Detecteert een tekenreeks met gedefinieerde begin- en eindtekens.

<RangeDetect char="(teken)"  char1="(teken)" (gezamenlijke attributen) />

char defines the character starting the range, char1 the character ending the range.
Bruikbaar om bijvoorbeeld kleine tekenreeksen of zoiets te detecteren, maar merk op dat de accentiëringsengine werkt op één regel tegelijk, hierdoor zullen tekenreeksen over meerdere regels niet gevonden worden.
LineContinue 	 Komt overeen met een gespecificeerd teken aan het eind van een regel.

<LineContinue (gezamenlijke attributen) [char="\"] />

char optioneel teken dat moet overeenkomen, standaard is de backslash ('\'). Nieuw sinds 4.13.
Deze regel is bruikbaar voor het omschakelen van context aan het einde van een regel. Dit is bijvoorbeeld nodig in C/C++ om macro's of tekenreeksen door te laten lopen.
IncludeRules 	 Voeg regels in uit een ander context- of taalbestand.

<IncludeRules context="contextlink" [includeAttrib="true|false"] />

Het attribuut context definieert welke context in te voegen.
Als het een eenvoudige tekenreeks is dan zijn alle gedefinieerde regels in de huidige context ingevoegd, bijvoorbeeld:

<IncludeRules context="anotherContext" />

Als de tekenreeks ## bevat zal het accentueringssysteem zoeken naar een context uit een andere taaldefinitie met de gegeven naam, bijvoorbeeld

<IncludeRules context="String##C++" />

zou de context String uit de accentueringsdefinitie van C++ invoegen.
Als attribuut includeAttrib true is, dan wijzigt het doelattribuut naar die van de bron. Dit is vereist om bijvoorbeeld het aanbrengen van commentaar te laten werken als tekst die overeenkomt met de ingevoegde context een verschillende accentuering is van de host-context.
DetectSpaces 	 Detecteert witruimte.

<DetectSpaces (gezamenlijke attributen) />

Deze regel heeft geen specifieke attributen.
Gebruik deze regel als u weet dat er verschillende witruimtes aankomen, bijvoorbeeld aan het begin van inspringende regels. Deze regel slaat alle witruimte in een keer over, in plaats van testen met meerdere regels en een voor een overslaan vanwege geen overeenkomst.
DetectIdentifier 	 Tekenreeksen voor een identifier detecteren (als de reguliere expressie: [a-zA-Z_][a-zA-Z0-9_]*).

<DetectIdentifier (gezamenlijke attributen) />

Deze regel heeft geen specifieke attributen.
Gebruik deze regel om een reeks woordtekens in een keer over te slaan, in plaats van deze te testen met meerdere regels en ze een voor een over te slaan omdat er geen overeenkomst is.

Tips & trucs
Als u hebt begrepen hoe het omschakelen van context werkt zal het gemakkelijk zijn om definities voor accentuering te schrijven. Hoewel u zeer zorgvuldig moet controleren welke regel u kiest in welke situatie. Reguliere expressies zijn erg krachtig, maar ze zijn langzaam vergeleken met de andere regels. Dus zou u de volgende tips nog eens moeten bekijken.
Als u alleen twee tekens wilt laten overeenkomen gebruik dan Detect2Chars in plaats van StringDetect. Hetzelfde is van toepassing op DetectChar.
Reguliere expressies zijn gemakkelijk te gebruiken maar vaak is er een andere veel snellere manier om hetzelfde resultaat te behalen. U wilt alleen een overeenkomst vinden met het teken '#' als het het eerste teken is in de regel. Een oplossing gebaseerd op een reguliere expressie zou er zo uit zien:

<RegExpr attribute="Macro" context="macro" String="^\s*#" />

. U kunt hetzelfde veel sneller bereiken door te gebruiken:

<DetectChar attribute="Macro" context="macro" char="#" firstNonSpace="true" />

. Als u de reguliere expressie '^#' wilt laten vereen komen dan kunt u nog steeds DetectChar gebruiken met het attribuut column="0". Het attribuut column telt tekens zodat een tab nog één teken is.
Gebruik in regels RegExpr het attribuut column="0" als het patroon ^PATROON gebruikt zal worden om met tekst overeen te komen aan het begin van een regel. Dit verbetert de prestaties, omdat het niet zal zoeken naar overeenkomsten in de rest van de kolommen.
Gebruik in reguliere expressies non-capturing groeperingen (?:PATROON) in plaats van vangstgroeperingen (PATROON), als de vangsten niet gebruikt zullen worden in dezelfde reguliere expressie of in dynamische regels. Dit vermijdt het onnodig opslaan van vangsten.
U kunt van contexts wisselen zonder tekens te bewerken. Neem aan dat u van context wilt wisselen wanneer u de tekenreeks */ tegenkomt, maar u moet die tekenreeks in de volgende context bewerken. De onderstaande regel zal overeenkomen en het attribuut lookAhead zal de overeenkomende tekenreeks voor accentuering bewaren voor de volgende context.

<Detect2Chars attribute="Comment" context="#pop" char="*" char1="/" lookAhead="true" />

Gebruik DetectSpaces als u weet dat er veel witruimtes zijn.
Gebruik DetectIdentifier in plaats van de reguliere expressie '[a-zA-Z_]\w*'.
Gebruik standaard stijlen wanneer dat kan. Op deze manier vindt de gebruiker een bekende omgeving.
Kijk in andere -bestanden om te zien hoe andere mensen ingewikkelde regels implementeren.
U kunt elk -bestand valideren met de opdracht validatehl.sh language.xsd mySyntax.xml. De bestanden validatehl.sh en taal.xsd zijn beschikbaar in Opslagruimte voor accentuering van syntaxis.
Als u complexe reguliere expressies erg vaak gebruikt dan kunt u ENTITIES gebruiken. Voorbeeld:

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE language SYSTEM "language.dtd"
[
        <!ENTITY myref    "[A-Za-z_:][\w.:_-]*">
]>

Nu kunt u &myref; gebruiken in plaats van de reguliere expressie.

Met kleuren thema's werken

Overzicht
Kleurenschema's definiëren de kleuren van het tekstbewerkingsgebied en de syntaxisaccentuering. Een kleuren thema omvat het volgende:
De tekststijl, gebruikt voor syntaxisaccentuering via de standaard stijlen attributen. Bijvoorbeeld, de tekstkleur en de geselecteerde tekstkleur.
De achtergrond van het tekstbewerkersgebied, inclusief de tekstselectie en de huidige regel.
De pictogramrand van het tekstgebied: zijn achtergrond, de scheidingslijn, de regelnummers, de regelafbreekmarkering, de markering van gewijzigde regels en de ingevouwen code.
Tekstdecoratie zoals de zoekmarkeringen, de indentatie en markering van tab/spatie in regels, de bij elkaar behorende haakjes en de spellingcontrole.
Bladwijzers en tekstfragmenten.
Om verwarring te voorkomen, het volgende valt buiten het onderwerp:
Het lettertype en de lettergrootte.
De kleuren van de tekstbewerkertoepassing, zoals de schuifbalkplaats, de menu's, de tabbladbalk, de vensterkleur, etc. In toepassingen, zoals of , zijn deze kleuren gedefinieerd door het globale kleurrenschema van , die zijn gezet in de module Kleuren in of uit de toepassing zelf in het menu Instellingen Kleurenschema.
Breeze licht en Breeze donker kleurenthema's met de C++ syntaxisaccentuering.
Breeze licht en Breeze donker kleurenthema's met de C++ syntaxisaccentuering.

De kleurenthema's KSyntaxHighlighting
Het framework KSyntaxHighlighting, wat de syntaxisaccentueringsengine is, is de bibliotheek die de kleurenthema's levert en beheert. Dit is onderdeel van en wordt in tekstbewerkers gebruikt zoals , , en . Deze afhankelijkheid ziet er uit als volgt:
Afhankelijk van 5 bibliotheken op tekstbewerkers.
Afhankelijk van bibliotheken op tekstbewerkers.
KSyntaxHighlighting omvat een variëteit van ingebouwde thema's die getoond worden op de pagina Kleurrenthema's van de website van de tekstbewerker Kate.
Het framework KTextEditor, wat de tekstbewerkers-engine is, levert een gebruikersinterface voor aanmaken en bewerken van kleurenthema's, inclusief een hulpmiddel voor importeren en exporteren van thema's. Dit is de eenvoudigste manier om ze aan te maken en te bewerken, u kunt er toegang toe krijgen vanuit de dialoog Configureren van de tekstbewerker. Meer details in De voor kleurenthema's.
De voor beheer van kleurenthema's in instellingen van .
De voor beheer van kleurenthema's in instellingen van .
Het is belangrijk om te noemen dat in de tekstbewerkers zoals of , de kleurenthema's van KSyntaxHighlighting gebruikt worden sinds 5.75, uitgegeven op 10 oktober, 2020. Eerder werden de kleurenschema's van (op KConfig gebaseerde schemaconfiguratie) gebruikt en dezen zijn nu afgekeurd. Het is echter mogelijk om de oude schema's van te converteren naar de kleurenthema's van KSyntaxHighlighting. The KSyntaxHighlighting opslagruimte bevat het script utils/kateschema_to_theme_converter.py en het programma utils/schema-converter/ voor dat doel.

De kleurenthema's in -formaat

Overzicht
Kleurenthema's worden opgeslagen in bestanden in -formaat, met de extensie .theme.
In de broncode van KSyntaxHighlighting zijn de bestanden van ingebouwde thema's gelokaliseerd in de map data/themes/. Merk op dat in tekstbewerkers, de ingebouwde thema's gecompileerd zijn in de bibliotheek van KSyntaxHighlighting, de manier van toegang naar hen is via de broncode of door ze exporteren uit de om thema's van KTextEditor te beheren.
Het is ook mogelijk om gemakkelijk extra of aangepaste thema's toe te voegen, die geladen worden uit het bestandssysteem. Bestanden met door de gebruiker aangepaste themabestanden zijn gelokaliseerd in de map org.kde.syntax-highlighting/themes/ in uw gebruikersmap, die u kunt vinden met het commando qtpaths --paths GenericDataLocation en zijn gewoonlijk $HOME/.local/share/ en /usr/share/.
Voor pakketten uit Flatpak en Snap zal de bovenstaande map niet werken omdat de gegevenslocatie verschillend is voor elke toepassing. In een Flatpak toepassing is de locatie van aangepaste themabestanden gewoonlijk $HOME/.var/app/flatpak-pakketnaam/data/org.kde.syntax-highlighting/themes/ en in een Snap toepassing is die locatie $HOME/snap/snap-pakketnaam/current/.local/share/org.kde.syntax-highlighting/themes/.
In zijn deze bestanden gelokaliseerd in %USERPROFILE%\AppData\Local\org.kde.syntax-highlighting\themes. %USERPROFILE% wordt gewoonlijk C:\Users\gebruikersnaam.
Samenvattend, voor de meeste configuraties is de aangepaste map met thema's als volgt:
Voor lokale gebruiker	$HOME/.local/share/org.kde.syntax-highlighting/themes/
Voor alle gebruikers	/usr/share/org.kde.syntax-highlighting/themes/
Voor Flatpak pakketten	$HOME/.var/app/flatpak-package-name/data/org.kde.syntax-highlighting/themes/
Voor Snap pakketten	$HOME/snap/snap-package-name/current/.local/share/org.kde.syntax-highlighting/themes/
Op	%USERPROFILE%\AppData\Local\org.kde.syntax-highlighting\themes
Als meerdere themabestanden bestaan met dezelfde naam, zal het bestand met de hoogste revisie worden geladen.

De -structuur
De structuur van een -bestand wordt uitgelegd op hun website. In de basis bestaat een -bestandsformaat uit:
Verzamelingen van paren sleutel/waarde, gescheiden door komma's en gegroepeerd in { } die we objects zullen noemen.
Geordende lijsten met waarden, gescheiden door komma's en gegroepeerd in [ ] die we array zullen noemen.
De naamgeving sleutel, waarde, object en array zullen in dit artikel gebruikt worden. Als dit uw eerste keer is van werken met -bestanden, ze begrijpen is zo eenvoudig als naar de onderstaande voorbeelden kijken.

Hoofdsecties van bestanden voor de -kleurenthema's
Het hoofdobject van het -bestand met kleurenthema bevat de volgende schemasleutels:
metadata: is verplicht. De waarde is een object met de metagegevens van het thema, zoals naam, revisie en licentie.
Dit is gedetailleerd in Metagegevens.
editor-colors: het is verplicht. De waarde is een object met de kleuren van het tekstbewerkingsgebied, zoals de achtergrond, de pictogramrand en de tekstdecoratie.
Dit is gedetailleerd in Kleuren van bewerker.
text-styles: het is verplicht. De waarde is een object met de attributen standaard tekststijl van de syntaxisaccentuering. Elk attribuut definieert zijn tekstkleur, zijn geselecteerde tekstkleur of of het bijvoorbeeld vet of cursiefmoet zijn. De tekststijlen kunnen gerefereerd worden uit de attributen van de bestanden met syntaxisdefinities.
Dit is gedetailleerd in Standaard tekststijlen.
custom-styles: het is optioneel. Definieert tekststijlen voor de attributen van specifieke definities voor syntaxisaccentuering. Bijvoorbeeld, in een definitie voor accentuering zoals Python of Markdown kunt u een andere tekststijl specificeren die de standaard gedefinieerde in text-styles overstijgt.
Dit is gedetailleerd in Aangepaste tekststijlen voor accentuering.
De taal ondersteunt geen commentaar. U kunt echter de optionele sleutel _comments in het hoofdobject gebruiken om commentaar te schrijven, bijvoorbeeld, als u een bestaand thema aanpast kunt u de URL van de originele opslagruimte er in zetten. De meest praktische manier is om een array van tekens te gebruiken.
Hier onder is een voorbeeldbestand voor het thema Breeze Light. U kunt zien dat, om te vermijden dat het voorbeeld te groot is, dat de kleuren van de bewerker en objecten met tekststijlen niet alle vereiste sleutels bevatten. U kunt het volledige archief van het thema Breeze Light zien in de opslagruimte KSyntaxHighlighting.

{
    "_comments": [
        "Dit is commentaar.",
        "Als dit thema een aanpassing is van een ander, zet de koppeling naar de originele opslagruimte hier."
    ],
    "metadata": {
        "name" : "Breeze Light",
        "revision" : 5,
        "copyright": [
            "SPDX-FileCopyrightText: 2016 Volker Krause <vkrause@kde.org>",
            "SPDX-FileCopyrightText: 2016 Dominik Haumann <dhaumann@kde.org>"
        ],
        "license": "SPDX-License-Identifier: MIT"
    },
    "editor-colors": {
        "BackgroundColor" : "#ffffff",
        "CodeFolding" : "#94caef",
        "BracketMatching" : "#ffff00",
        "CurrentLine" : "#f8f7f6",
        "IconBorder" : "#f0f0f0",
        "IndentationLine" : "#d2d2d2",
        "LineNumbers" : "#a0a0a0",
        "CurrentLineNumber" : "#1e1e1e",
        De andere kleursleutels van de bewerker...

    },
    "text-styles": {
        "Normal" : {
            "text-color" : "#1f1c1b",
            "selected-text-color" : "#ffffff",
            "bold" : false,
            "italic" : false,
            "underline" : false,
            "strike-through" : false
        },
        "Keyword" : {
            "text-color" : "#1f1c1b",
            "selected-text-color" : "#ffffff",
            "bold" : true
        },
        "Function" : {
            "text-color" : "#644a9b",
            "selected-text-color" : "#452886"
        },
        "Variable" : {
            "text-color" : "#0057ae",
            "selected-text-color" : "#00316e"
        },
        De andere tekststijlsleutels...

    },
    "custom-styles": {
        "ISO C++": {
            "Data Type": {
                "bold": true,
                "selected-text-color": "#009183",
                "text-color": "#00b5cf"
            },
            "Keyword": {
                "text-color": "#6431b3"
            }
        },
        "YAML": {
            "Attribute": {
                "selected-text-color": "#00b5cf",
                "text-color": "#00b5cf"
            }
        }
    }
}

Metagegevens
Het -object van de metagegevens sleutel bevat relevante informatie over het thema. Dit object heeft de volgende sleutels:
name: Het is een tekenreeks die de naam van de taal instelt. Het verschijnt nadien in de menu's en dialogen. Het is verplicht.
revisie Het is een geheel getal dat de huidige revisie specificeert van het themabestand. Wanneer u een kleurenthemabestand bijwerkt, verzeker u ervan dat dit getal wordt verhoogt. Het is verplicht.
license: het is een tekenreeks die de licentie van het thema definieert, met gebruik van de identifier SPDX-License-Identifier uit de standaard SPDX licentiecommunicatieformaat. Het is optioneel.
U kunt de volledige lijst met SPDX-licentie-identifiers hier zien.
copyright: het is een array van tekenreeksen die de auteurs van het thema specificeren, met gebruik van de identifier SPDX-FileCopyrightText uit de standaard SPDX licentiecommunicatieformaat. Het is optioneel.

"metadata": {
    "name" : "Breeze Light",
    "revision" : 5,
    "copyright": [
        "SPDX-FileCopyrightText: 2016 Volker Krause <vkrause@kde.org>",
        "SPDX-FileCopyrightText: 2016 Dominik Haumann <dhaumann@kde.org>"
    ],
    "license": "SPDX-License-Identifier: MIT"
}

Kleuren in detail
Deze sectie detailleert alle beschikbare kleurattributen en beschikbare kleurinstellingen.

Kleuren van bewerker
Komt overeen met de kleuren van het tekstbewerkingsgebied.
In het themabestand, heeft de respectievelijke sleutel editor-colors als waarde een object waar elke sleutel refereert naar een kleurattribuut van de tekstbewerker. Hier zijn alle beschikbare sleutels verplicht, hun waarden zijn tekenreeksen met hexadecimale kleurcodes, zoals #00B5CF.
In de om thema's van KTextEditor te beheren kunnen deze attributen gewijzigd worden in het tabblad Kleuren.
De beschikbare sleutels zijn als volgt; de sleutels gebruikt in het bestand staan in de lijst vet, de namen gebruikt in de De voor kleurenthema's worden getoond in ronde haakjes.
Achtergrondkleuren van bewerker 	
BackgroundColor (Tekstgebied) 	Dit is de standaard achtergrond voor het tekstgebied. Het is de dominante kleur in de editor.
TextSelection (Geselecteerde tekst) 	Dit is de achtergrond voor geselecteerde tekst.
CurrentLine (Huidige regel) 	Stel de kleur in voor de huidige regel. Door de kleur iets te laten afwijken van de normale tekst wordt de focus op deze regel gericht.
SearchHighlight (Accentuering van gezocht) 	Stel de kleur in voor de tekst die overeenkomt met uw laatste zoekopdracht.
ReplaceHighlight (Accentuering van vervanging) 	Stel de kleur in voor de tekst die overeenkomt met uw laatste vervanging.
Pictogramrand 	
IconBorder (Achtergrondgebied) 	Deze kleur wordt gebruikt voor de randen van markeringen, regelnummers en invouwmarkeringen links van de editorweergave als die getoond worden.
LineNumbers (Regelnummers) 	Deze kleur wordt gebruikt voor de regelnummers links van de weergave als die getoond worden.
CurrentLineNumber (Huidige regelnummers) 	Deze kleur wordt gebruikt om het regelnummer van de huidige regel aan de linkerkant van de weergave te tekenen, indien getoond. Dit een beetje anders instellen dan LineNumbers helpt bij het gericht blijven op de huidige regel.
Scheidingsteken (Scheidingsteken) 	Deze kleur wordt gebruikt om de verticale lijn te tekenen die de pictogramrand scheidt van de achtergrond van het tekstgebied.
WordWrapMarker (Markering van regelafbreking) 	Deze kleur wordt gebruikt om een patroon te tekenen links van dynamisch afgebroken regels wanneer die verticaal uitgelijnd zijn, evenals voor de statische regelafbrekingmarkering.
CodeFolding (Code invouwen) 	Deze kleur wordt gebruikt om de sectie met code te accentueren die zou worden ingevouwen wanneer u met de muis klikt op de codeinvouwpijl links van een document. Voor meer informatie, zie de documentatie over code invouwen.
ModifiedLines (Gewijzigde regels) 	Deze kleur wordt gebruikt om links van een document regels te accentueren die gewijzigd zijn, maar nog niet opgeslagen. Voor meer informatie, zie .
SavedLines (Opgeslagen regels) 	Deze kleur wordt gebruikt om links van een document regels te accentueren die in deze sessie gewijzigd en opgeslagen zijn. Voor meer informatie, zie .
Tekstdecoraties 	
SpellChecking (Regel met verkeerde spelling) 	Deze kleur wordt gebruikt om spelfouten aan te geven.
TabMarker (Tab en spatie markering) 	Deze kleur wordt gebruikt om indicators in de witruimte te tekenen, als die ingeschakeld zijn.
IndentationLine (Inspringlijn) 	Deze kleur wordt gebruikt om een lijn links van de inspringende blokken te tekenen als die optie geactiveerd is.
BracketMatching (Accentuering van overeenkomende haakjes) 	Deze kleur wordt gebruikt voor de achtergrond van bij elkaar horende haakjes.
Kleuren van markeringen 	
MarkBookmark (Bladwijzer) 	Deze kleur wordt gebruikt om bladwijzers aan te geven. Merk op dat deze kleur een dekking heeft van 22% (en 33% voor de huidige regel) met betrekking tot de achtergrond. Voor meer informatie, zie .
MarkBreakpointActive (Actief breekpunt) 	Deze kleur wordt gebruikt door de GDB-plug-in om een actief breekpunt aan te geven. Merk op dat de kleur een mindere dekking heeft ten opzichte van de achtergrond. Voor meer informatie, zie de documentatie van de GDB-plug-in.
MarkBreakpointReached (Bereikt breekpunt) 	Deze kleur wordt gebruikt door de GDB-plug-in om een actief breekpunt aan te geven dat is bereikt tijdens debuggen. Merk op dat de kleur een mindere dekking heeft ten opzichte van de achtergrond. Voor meer informatie, zie de documentatie van de GDB-plug-in.
MarkBreakpointDisabled (Uitgeschakeld breekpunt) 	Deze kleur wordt gebruikt door de GDB-plug-in om een inactief breekpunt aan te geven. Merk op dat de kleur een mindere dekking heeft ten opzichte van de achtergrond. Voor meer informatie, zie de documentatie van de GDB-plug-in.
MarkExecution (Uitvoering) 	Deze kleur wordt gebruikt door de GDB-plug-in om een regel aan te geven die wordt uitgevoerd. Merk op dat de kleur een mindere dekking heeft ten opzichte van de achtergrond. Voor meer informatie, zie de documentatie van de GDB-plug-in.
MarkeringsWaarschuwing (Waarschuwing) 	Deze kleur wordt gebruikt door de build-plug-in om een regel aan te geven die een waarschuwing bij compilatie heeft veroorzaakt. Merk op dat de kleur een mindere dekking heeft ten opzichte van de achtergrond. Voor meer informatie, zie de documentatie van de Build-plug-in.
MarkError (Fout) 	Deze kleur wordt gebruikt door de build-plug-in om een regel aan te geven die een fout bij compilatie heeft veroorzaakt. Merk op dat de kleur een mindere dekking heeft ten opzichte van de achtergrond. Voor meer informatie, zie de documentatie van de Build-plug-in.
Tekstsjablonen & -fragmenten 	
TemplateBackground (Achtergrond) 	Deze kleur wordt door de fragmenten-plug-in van gebruikt om de achtergrond van een fragment te markeren. Voor meer informatie, zie de documentatie van fragmenten in .
TemplatePlaceholder (Te bewerken plaatshouder) 	Deze kleur wordt gebruikt door de fragmenten-plug-in om een plaatshouder te markeren, waarop u kunt klikken om deze handmatig te bewerken. Voor meer informatie, zie de documentatie van -snippets.
TemplateFocusedPlaceholder (Gefocuste bewerkbare plaatshouder) 	Deze kleur wordt gebruikt door de fragmenten-plug-in om een plaatshouder te markeren, die u op dit moment bewerkt. Voor meer informatie zie de documentatie van -snippets.
TemplateReadOnlyPlaceholder (Niet-bewerkbare plaatshouder) 	Deze kleur wordt gebruikt door de fragmenten-plug-in om een plaatshouder te markeren, die niet handmatig is te bewerken, zoals een die automatisch wordt gevuld. Voor meer informatie, zie de documentatie van -snippets.

Standaard tekststijlen
De standaard stijlen voor tekst zijn dezelfde als de stijlen voor geaccentueerde tekst, waardoor de editor tekst op een hele consistente manier kan presenteren. Zo wordt bijvoorbeeld voor commentaartekst dezelfde stijl gebruikt in bijna alle opmaakprofielen die kunnen worden geaccentueerd door KSyntaxHighlighting.
Deze tekststijlen kunnen gerefereerd worden uit de standaard stijlen gebruikt in de definitiebestanden voor syntaxisaccentuering, bijvoorbeeld, het attribuut Normaal is gelijk aan dsNormal in de bestanden en DataType is gelijk aan dsDataType. Zie Beschikbare standaard stijlen in de documentatie van syntaxisaccentuering.
Let op om leesbare kleuren met goed contrast te kiezen speciaal in combinatie met de Kleuren van bewerker. Zie Contrast van tekstkleuren.
In het -bestand heeft de respectievelijke sleutel text-styles als waarde een object waar elke sleutel overeenkomt met de naam van een standaard tekststijl, die gelijk zijn aan die gebruikt in de definities voor syntaxisaccentuering. Hier zijn, alle beschikbare tekststijlsleutels verplicht, deze staan onderstaand in een lijst.

"text-styles": {
    "Normal" : {
        "text-color" : "#1f1c1b",
        "selected-text-color" : "#ffffff",
        "bold" : false,
        "italic" : false,
        "underline" : false,
        "strike-through" : false
    },
    "Keyword" : {
        "text-color" : "#1f1c1b",
        "selected-text-color" : "#ffffff",
        "bold" : true
    },
    "Function" : {
        "text-color" : "#644a9b",
        "selected-text-color" : "#452886"
    },
    De andere tekststijlsleutels...
}

Elke sleutel van de standaard tekststijl heeft een -object als zijn waarde, waar waarden zoals color, bold, italic, etc. zijn gespecificeerd. Deze sleutels zijn als volgt: 	 text-color: het is een tekenreeks met de tekstkleur in hexadecimale kleurcodering. Deze sleutel/waarde is vereist.
selected-text-color: de tekstkleur wanneer het is geselecteerd is in het algemeen hetzelfde als text-color. Wanneer de tekst is geselecteerd wordt de achtergrond gedefinieerd door de waarde van TextSelection in de Kleuren van bewerker, u moet dus verzekeren dat de tekst goed contrast heeft en leesbaar is met deze achtergrond. De waarde is een tekenreeks met een hexadecimale kleurcode. Deze sleutel/waarde is vereist.
bold: het is een boolean die bepaalt of de tekst vet is. Deze sleutel is optioneel, de standaard waarde is false.
italic: het is een boolean die bepaalt of de tekst cursief is. Deze sleutel is optioneel, de standaard waarde is false.
underline: het is een boolean die bepaalt of de tekst onderstreept is. Deze sleutel is optioneel, de standaard waarde is false.
strike-through: het is een boolean die bepaalt of de tekst doorgestreept is. Deze sleutel is optioneel, de standaard waarde is false.
background-color: bepaalt de achtergrond van de tekst, bijvoorbeeld, gebruikt in opmerkzaam maken in commentaar. De waarde is een tekenreeks met een hexadecimale kleurcode. Deze key is optioneel, standaard is er geen achtergrond.
selected-background-color: bepaalt de achtergrond van de tekst wanneer deze is geselecteerd. De waarde is een tekenreeks met een hexadecimale kleurcode. Deze key is optioneel, standaard is er geen achtergrond.
In de om kleurenthema's van KTextEditor te beheren kunnen deze attributen gewijzigd worden in het tabblad Standaard teksttstijlen. De naam in de lijst met stijlen gebruikt de stijl geconfigureerd voor het item, waarmee u een onmiddellijk voorbeeld krijgt bij het configureren van een stijl. Elke stijl laat u gemeenschappelijke attributen selecteren evenals voor- en achtergrondkleuren. Om een achtergrondkleur niet in te stellen, klik rechts om het contextmenu te gebruiken.
De beschikbare tekststijlsleutels zijn als volgt; de sleutels gebruikt in het bestand staan in de lijst vet, de namen gebruikt in de De voor kleurenthema's worden getoond in ronde haakjes, als ze anders zijn.
Normale tekst & broncode 	 Normaal: standaard tekststijl voor normale tekst en broncode zonder speciale accentuering.
Sleutelwoord: tekststijl voor ingebouwde sleutelwoorden voor taal.
Functie: tekststijl voor functie-definities en functie-aanroepen.
Variable: tekststijl voor variabelen, indien van toepassing. Variabelen in bijvoorbeeld PHP/Perl starten typisch met een $, dus alle identifiers volgens het patroon $foo worden als variabele geaccentueerd.
ControlFlow (Loop van controle): Tekststijl voor loop van sleutelwoorden, zoals if, then, else, return, switch, break, yield, continue, etc.
Operator: tekststijl voor operators, zoals +, -, *, /, %, etc.
Ingebouwd (Ingebouwd): tekststijl voor ingebouwde klassen, functies en objecten van talen.
Extensie: tekststijl voor bekende extensies, zoals -klassen en functies/macro's in C++ en Python of boost.
Preprocessor: tekststijl voor preprocessor statements of macro-definities.
Attribuut: tekststijl voor annotaties of attributen van functies of objecten, bijv. @override in Java of __declspec(...) en __attribute__((...)) in C++.
Getallen, typen & constanten 	 DataType (Type gegeven): tekststijl voor ingebouwde gegevenstypen zoals int, char, float, void, u64, etc.
DecVal (Decimaal/Waarde): tekststijl voor decimale waarden.
BaseN (Base-N geheel getal): tekststijl voor getallen met basis anders dan 10.
Float (Floating Point): tekststijl voor getallen met drijvende komma.
Constante: tekststijl voor taalconstanten en gebruikergedefinieerde constanten, bijv. True, False, None in Python of nullptr in C/C++; of wiskundige constanten zoals PI.
Tekenreeksen & tekens 	 Char (Teken): tekststijl voor losse tekens zoals 'x'.
SpecialChar (Speciaal teken): tekststijl voor tekens met escape in tekenreeksen, bijv. hello\n en andere tekens met speciale betekenis in tekenreeksen, zoals substituties of regex-operators.
String: tekststijl voor tekenreeksen zoals hallo wereld.
VerbatimString (Letterlijke tekenreeks): tekststijl voor letterlijke of raw-tekenreeksen zoals 'raw \backlash' in Perl, CoffeeScript en shells, evenals in r'\raw' in Python of zoals HIER-documenten.
SpecialString (Speciale tekenreeks): tekststijl voor speciale tekenreeksen, zoals reguliere expressies in ECMAScript, de wiskundige modus, SQL, etc.
Import (Geïmporteerde dingen, modulen, invoegingen): tekststijl voor invoegingen, geïmporteerde dingen, modules of pakketten.
Commentaar & documentatie 	 Comment: tekststijl voor normaal commentaar.
Documentation: tekststijl voor commentaar dat gaat over API-documentatie, zoals /** doxygen comments */ of """docstrings""".
Annotation: tekststijl voor annotaties in commentaar of documentatiecommando's, zoals @param in Doxygen of JavaDoc.
CommentVar (Commentaarvariabele): tekststijl die verwijst naar variabelenamen gebruikt in bovenstaande commando's in een commentaar, zoals foobar in @param foobar, in Doxygen of JavaDoc.
RegionMarker (Gebiedsmarkering): tekststijl voor gebiedsmarkering, typisch gedefinieerd door //BEGIN en //END in commentaar.
Information: tekststijl voor informatie, notities en tips, zoals het sleutelwoord @note in doxygen.
Waarschuwing: tekststijl voor waarschuwingen, zoals het sleutelwoord @warning in doxygen.
Alert: tekststijl voor speciale woorden in commentaar, zoals TODO, FIXME, XXXX en WAARSCHUWING.
Diversen 	 Fout: tekststijl die een fout en verkeerde syntaxis aangeeft met accentuering.
Overigen: tekststijl voor attributen die niet overeenkomen met een van de andere standaard stijlen.

Aangepaste tekststijlen voor accentuering
Hier kunt u tekststijlen instellen voor een specifieke definitie voor syntaxisaccentuering, overschrijvend de standaard tekststijl beschreven in de vorige sectie.
In het themabestand correspondeert dit met de sleutel custom-styles, waarvan de waarde een object is waar elke subschemasleutel overeenkomt met de naam van een definitie voor syntaxisaccentuering. Zijn waarde is een object waar elke sleutel refereert naar de stijlattribuutnaam gedefinieerd in de elementen itemData van het -bestand met syntaxisaccentuering en de respectievelijke waarde een sub-object is met de sleutels text-color, selected-text-color, bold, italic, underline, strike-through, background-color en selected-background-color, gedefinieerd in de vorige sectie. Elk van deze waarden zijn optioneel, omdat als ze niet aanwezig zijn, de stijl ingesteld in text-styles wordt beschouwd.
In dit stukje code, bijvoorbeeld, heeft de definitie voor ISO C++ syntaxisaccentuering een speciale tekststijl voor de attributen Type Modifiers en Standard Classes. In het overeenkomstige -bestand isocpp.xml gebruikt het gedefinieerde attribuut Standard Classes de standaard stijl BuiltIn (of dsBuiltIn). In dit attribuut wordt alleen de waarde van text-color overschreven door de nieuwe kleur #6431b3.

"custom-styles": {
    "ISO C++": {
        "Standard Classes": {
            "text-color": "#6431b3"
        },
        "Type Modifiers": {
            "bold": true,
            "selected-text-color": "#009183",
            "text-color": "#00b5cf"
        }
    }
}

U zou deze tekststijlen moeten beschouwen als geassocieerd met de attribuutnamen gedefinieerd in de -bestanden voor syntaxisaccentuering. Als een XML bestand wordt bijgewerkt en sommige attributen worden hernoemd of verwijderd, zal de aangepaste stijl gedefinieerd in het thema niet langer van toepassing zijn.
Definities voor syntaxisaccentuering bevatten vaak andere definities. Bijvoorbeeld, de module voor accentueren van QML bevat deze voor JavaScript, omdat ze functionaliteit in accentueren delen.
In de om thema's van KTextEditor te beheren kunnen deze attributen gewijzigd worden in het tabblad Tekststijlen voor accentueren. Standaard selecteert het module voor accentueren van het huidige document voor. U zult opmerken dat veel accentuering andere accentuering representeert door groepen in de lijst met stijlen. De meeste accentueringen importeren de accentuering Alert en veel broncodeformaten importeren de accentuering Doxygen.

De voor kleurenthema's
De eenvoudigste manier om kleurenthema's aan te maken en te bewerken is via de in de dialoog Configureren geleverd door KTextEditor. Om er toegang toe te krijgen, selecteer Instellingen Toepassing configureren... uit de menubalk in uw tekstbewerker. Dit toont het dialoogvenster Configureren, selecteer daar Kleurenthema's in het zijpaneel.
Het instellingendialoogvenster van met het beheer van kleurenthema's.
Het instellingendialoogvenster van met het beheer van kleurenthema's.
In deze dialoog kunt u alle kleuren in elk thema dat u hebt configureren, evenals nieuwe thema's aanmaken/kopiëren, ze verwijderen, ze exporteren naar een bestand .theme in -formaat of ze importeren uit externe bestanden .theme. Elk thema heeft instellingen voor tekstkleuren en stijlen.
De ingebouwde thema's kunnen niet standaard gewijzigd worden. Om dat te doen moet u ze kopiëren en een nieuwe naam geven.
Om een thema permanent in uw tekstbewerker te gebruiken moet u het in de keuzelijst met label Standaard thema voor Toepassing onderaan de dialoog selecteren en op Toepassen of OK drukken. Standaard is de optie Automatische selectie actief, die een meer toepasselijk kleurenthema volgens het kleurenschema gebruikt in de tekstbewerkertoepassing; er wordt gewoonlijk gekozen tussen Breeze Light en Breeze Dark als het schema, respectievelijk licht of donker is.
U kunt het globale kleurenschema in de module Kleuren in aanpassen. U kunt het ook individueel wijzigen in sommige toepassingen zoals of , uit het menu Instellingen Kleurenschema.

Een nieuw thema aanmaken
Om een nieuw thema aan te maken is het eerst noodzakelijk om een bestaande te kopiëren. Selecteer een bestaand thema die u als basis wilt gebruiken, zoals Breeze Light of Breeze Dark en klik op Kopiëren. Schrijf daarna een naam voor het nieuwe thema.
Als u een ingebouwde of alleen-lezen thema wilt wijzigen, moet u het eerst kopiëren onder een andere naam.

themabestanden im- of exporteren
U kunt een geselecteerd thema (inclusief ingebouwden) exporteren naar een -bestand met extensie .theme, met de knop Exporteren. Dit zal een dialoog openen om het bestand op te slaan. Om een kleurenthema uit een extern -bestand toe te voegen, druk gewoon op de knop Importeren en selecteer het bestand .theme uit de dialoog.
Zoals boven genoemd worden door gebruikers aangepaste themabestanden opgeslagen in de map org.kde.syntax-highlighting/themes/. Wanneer u hier een thema kopieert of maakt zal het automatisch daar verschijnen. Importeren of toevoegen van een thema is equivalent met kopiëren van een extern .theme-bestand in deze map. KSyntaxHighlighting pikt automatisch kleurenthemabestanden op uit deze map.
Als u een door u gemaakt thema wilt publiceren is het essentieel om het metagegevens-object van het bestand te controleren, met toevoeging van de respectievelijke licentie en controle op het revisienummer.

Kleurenthema's bewerken

Kleuren
Hier zijn de kleuren van het tekstbewerkingsgebied aangepast. Deze zijn gedetailleerd in Kleuren van bewerker.

Standaard tekststijlen
De standaard stijlen voor tekst zijn dezelfde als de stijlen voor geaccentueerde tekst, waardoor de editor tekst op een hele consistente manier kan presenteren. Zo wordt bijvoorbeeld voor commentaartekst dezelfde stijl gebruikt in bijna alle opmaakprofielen die kunnen worden geaccentueerd door KSyntaxHighlighting.
De naam in de lijst met stijlen gebruikt de stijl die voor dat item is ingesteld, en u krijgt onmiddellijk een voorbeeld te zien wanneer u een stijl aanpast.
Bij elke stijl kunt u algemene kenmerken kiezen en voorgrond- en achtergrondkleuren. Om een achtergrondkleur uit te zetten klikt u met rechts zodat het contextmenu verschijnt.
De attributen in dit gebied zijn gedetailleerd in Standaard tekststijlen.

Stijlen voor accentuering van tekst
Hier kunt u de tekststijlen die gebruikt worden bij een specifieke accentueringsdefinitie bewerken. De editor zal de accentuering die gebruikt wordt door uw huidige document voorselecteren. Om aan een andere accentuering te werken kiest u er een in het combinatieveld Accentueren boven de lijst met stijlen.
De naam in de lijst met stijlen gebruikt de stijl die voor dat item is ingesteld, en u krijgt onmiddellijk een voorbeeld te zien wanneer u een stijl aanpast.
Bij elke stijl kunt u algemene kenmerken kiezen en voorgrond- en achtergrondkleuren. Om een achtergrondkleur uit te zetten klikt u met rechts zodat het contextmenu verschijnt. Bovendien kunt u zien of een stijl gelijk is aan de standaardstijl die voor het item gebruikt wordt en die al dan niet gebruiken.
U ziet dat vele accentueringen andere accentueringen bevatten die als groepen vertegenwoordigd zijn in de lijst met stijlen. Zo importeren bijvoorbeeld de meeste accentueringen de Alert-accentuering, en vele opmaken voor broncode importeren de Doxygen-accentuering.

Tips & trucs

Contrast van tekstkleuren
Een belangrijk aspect bij werken met kleurenthema's is een tekstcontrast te kiezen dat het gemakkelijk maakt om te lezen, speciaal in combinatie met de achtergrond.
De toepassing Kontrast is een controleur op kleurcontrast. Het vertelt dat de combinaties van tekstkleur en achtergrondkleur leesbaar en toegankelijk zijn, dit is dus een uitstekend hulpmiddel om u te helpen bij het maken van kleurenthema's.
U kunt Kontrast downloaden uit de website voor toepassingen of uit het Flatpak pakket op Flathub (alleen in GNU/Linux).
De Contrast toepassing van GNOME is vergelijkbaar. U kunt het Flatpak pakket op Flathub downloaden (alleen in GNU/Linux).

Suggesties over consistentie met syntaxisaccentuering
KSyntaxHighlighting omvat meer dan 300 definities voor syntaxisaccentuering, het is daarom ideaal dat u nagaat dat uw nieuwe thema er goed uitziet in alle definities voor syntaxisaccentuering. De ingebouwde kleurenthema's hebben de volgende te volgen gelijkenissen die aanbevolen zijn (maar niet verplicht) om een juiste weergave van alle definities voor syntaxisaccentuering te verkrijgen:
Vet gebruiken voor het Sleutelwoord en loop van het programma tekststijlen.
Geen achtergrondkleur in elk tekststijlen, behalve Alert en Gebiedsmarkeringen.
De meeste syntaxisaccentueringen zijn bedoeld om er goed uit te zien met de standaard thema's Breeze Light en Breeze Dark, een andere manier om consistentie te behouden is om soortgelijke kleuren in de tekststijlen te gebruiken, zoals groen voor Preprocessor en Overigen, blauw voor Gegevenstype en Attribuut of paars voor Functie.
Merk op dat deze aanbevelingen niet verplicht zijn bij aanmaken en publiceren van een thema.

Scripting met
De editor-component van is eenvoudig uit te breiden met scripts. De scripttaal is ECMAScript (breed bekend als ). ondersteunt twee soorten scripts: inspringen en commandoregelscripts.

Inspringscripts
Inspringscripts - ook genoemd indenteerders - laten de broncode inspringen bij het typen van tekst. Na het indrukken van de toets Enter zal het inspringniveau vaak toenemen.
De volgende secties beschrijven stap voor stap hoe het skelet voor een eenvoudige indenteerder te maken. Als eerste stap, maak een nieuw bestand *.js aan, ⪚ met de naam javascript.js in de lokale thuismap $XDG_DATA_HOME/katepart5/script/indentation. Waarin de omgevingsvariabele XDG_DATA_HOME typisch expandeert tot ofwel ~/.local of ~/.local/share.
Op zijn deze bestanden gelokaliseerd in %USERPROFILE%\AppData\Local\katepart5\script\indentation. %USERPROFILE% wordt gewoonlijk C:\\Users\\gebruiker.

De kop van het inspringscript
De kop van het bestand javascript.js is ingebed als aan het begin van het document als volgt:

var kate-script = {
 * "name": JavaScript
 * "author": Voorbeeldnaam <voorbeeld.naam@een.adres.org>,
 * "license": "BSD License"
 * "revision": 1,
 * "kate-version": "5.1",
 * "required-syntax-style": javascript,
 * "indent-languages": ["javascript"],
 * "priority": 0,
 *}; // kate-script-header, moet aan het begin van het bestand staan zonder commentaar

Elk item wordt nu in detail uitgelegd:
name [vereist]: Dit is de naam van de indenteerder die in het menu Hulpmiddelen Inspringen verschijnt en in de configuratiedialoog.
author [optioneel]: De naam van de auteur en contactinformatie.
license [optioneel]: Korte vorm van de licentie, zoals BSD License of LGPLv3.
revision [vereist]: De revisie van het script. Dit getal moet verhoogd worden wanneer het script wordt gewijzigd.
kate-version [required]: Minimaal vereiste versie van .
required-syntax-style [optioneel]: De vereiste stijl voor de syntaxis, die overeenkomt met de gespecificeerde style in bestanden voor accentuering van syntaxis. Dit is belangrijk voor indenteerders die vertrouwen op specifieke informatie voor accentuering in het document. Als een vereiste syntaxisstijl is gespecificeerd, zal de indenteerder alleen beschikbaar zijn wanneer het juiste programma voor accentuering actief is. Dit voorkomt ongedefinieerd gedrag veroorzaakt door de indenteerder te gebruiken zonder het verwachte schema voor accentuering. De Ruby indenteerder, bijvoorbeeld, maakt hier gebruik van in de bestanden ruby.js en ruby.xml.
indent-languages [optioneel]: array van syntaxis stijlen die de indenteerder correct kan laten inspringen, ⪚: ["c++", "java"].
priority [optioneel]: Als verschillende indenteerders geschikt zij voor een bepaald bestand om te accentueren, dan bepaalt de prioriteit welke indenteerder als standaard wordt gekozen.

De broncode van de indenteerder
Nadat de header is gespecificeerd, legt deze sectie uit hoe het script voor inspringen zelf werkt. Het basis sjabloon van de inhoud ziet er uit als volgt:

// vereiste js-bibliotheken van katepart, ⪚ range.js als u Range gebruikt
require ("range.js");
triggerCharacters = "{}/:;";
function indent(line, indentWidth, ch)
{
    // aangeroepen voor elk teken nieuwe-regel (ch == '\n') en alle tekens gespecificeerd in
    // de globale variabele triggerCharacters. Bij het aanroepen van HulpmiddelenInspringen formatteren
    // is de variabele ch leeg, i.e. ch == ''.
    //
    // zie ook: Scripting API
    return -2;
}

De functie indent() heeft drie parameters:
line: de regel die moet inspringen
indentWidth: de inspringbreedte in aantal spaties
ch: of een teken nieuwe-regel (ch == '\n'), het activeringsteken gespecificeerd in triggerCharacters of leeg als de gebruiker de actie Hulpmiddelen Uitlijnen heeft gestart.
De terugkeerwaarde van de functie indent() specificeert hoe de regel zal worden ingesprongen. Als de terugkeerwaarde een eenvoudig geheel getal is, wordt deze geïnterpreteerd als volgt:
terugkeerwaarde -2: niets doen
terugkeerwaarde -1: behoudt het inspringen (zoekt naar voorgaande niet-blanko regel)
terugkeerwaarde 0: getallen >= 0 specificeer de insringdiepte in spaties
Alternatief, een reeks van twee elementen kan worden teruggegeven:
geef [ indent, align ] terug;
In dit geval is het eerste element de inspringdiepte zoals hierboven met dezelfde betekenis van de speciale waarden. Het tweede element is een absolute waarde die een kolom aangeeft voor uitlijning. Als deze waarde groter is dan de inspringwaarde, dan is het verschil een aantal spaties dat na het inspringen van de eerste parameter moet worden toegevoegd. Anders wordt het tweede getal genegeerd. Tabs en spaties voor inspringen gebruiken wordt vaak gemengde modus genoemd.
beschouw het volgende voorbeeld: Neem aan dat tabs worden gebruikt voor inspringen en tabbreedte is ingesteld op 4. <tab> vertegenwoordigt hier een tab-teken en '.' een spatie:

1: <tab><tab>foobar("hello",
2: <tab><tab>......."world");

Bij inspringen van regel 2 zal de functie indent() [8, 15] als terugkeerwaarde geven. Als resultaat worden hier twee tabs ingevoegd om in te springen tot kolom 8 en worden 7 spaties toegevoegd om de tweede parameter uit te lijnen onder de eerste, zodat het uitgelijnd blijft als het bestand wordt bekeken met een andere tabbreedte.
Een standaard installatie levert bij verschillende indenteerders. De overeenkomstige broncode kan worden gevonden in $XDG_DATA_DIRS/katepart5/script/indentation.
Op zijn deze bestanden gelokaliseerd in %USERPROFILE%\AppData\Local\katepart5\script\indentation. %USERPROFILE% wordt gewoonlijk C:\\Users\\gebruiker.
Ontwikkeling van een indenteerder vereist herladen van de scripts om te zien of de wijzigingen zich netjes gedragen. In plaats van het opnieuw opstarten van de toepassing, schakel eenvoudig om naar de commandoregel en start het commando reload-scripts.
Als u bruikbare scripts ontwikkeld overweeg dan deze aan het -project bij te dragen door kontact op te nemen via de e-maillijst.

Commandoregelscripts
Omdat het moeilijk is om aan de noden van iedereen te voldoen, ondersteunt kleine hulpmiddelen voor snelle tekstmanipulatie via de ingebouwde commandoregel. Het commando sort is bijvoorbeeld geïmplementeerd als een script. Deze sectie legt uit hoe *.js bestanden aan te maken om uit te breiden met willekeurige hulpscripts.
Commandoregelscripts staan in dezelfde map als inspringscripts. Dus als eerste stap maakt u een nieuw *.js bestand aan genaamd myutils.js in de lokale map $XDG_DATA_HOME/katepart5/script/commands. De omgevingsvariabele XDG_DATA_HOME daarin expandeert typisch tot ofwel ~/.local of ~/.local/share.
Op zijn deze bestanden gelokaliseerd in %USERPROFILE%\AppData\Local\katepart5\script\commands. %USERPROFILE% wordt gewoonlijk C:\\Users\\user.

De kop van het commandoregelscript
De header van elke commandoregelscript is ingebed in aan het begin van het script als volgt:

var katescript = {
    "author": "Voorbeeldnaam <voorbeeld.naam@een.adres.org>",
    "license": "LGPLv2+",
    "revision": 1,
    "kate-version": "5.1",
    "functions": ["sort", "moveLinesDown"],
    "actions": [
        {   "function": "sort",
            "name": "Sort Selected Text",
            "category": "Editing",
            "interactive": "false"
        },
        {   "function": "moveLinesDown",
            "name": "Move Lines Down",
            "category": "Editing",
            "shortcut": "Ctrl+Shift+Down",
            "interactive": "false"
        }
    ]
}; // kate-script-header, moet zich bevinden aan het begin van het bestand zonder commentaar

Elk item wordt nu in detail uitgelegd:
author [optioneel]: De naam van de auteur en contactinformatie.
license [optioneel]: Korte vorm van de licentie, zoals BSD licentie of LGPLv2.
revision [vereist]: De revisie van het script. Dit getal moet verhoogd worden wanneer het script wordt gewijzigd.
kate-version [required]: Minimaal vereiste versie van .
functions [vereist]: -array met commando's in het script.
actions [optioneel]: Array van objecten die de acties definiëren die verschijnen in het menu van de toepassing. Gedetailleerde informatie wordt in de sectie Koppelen van sneltoetsen.
Omdat de waarde van functions een array is, is een enkel script in staat een willekeurig aantal commandoregels te bevatten. Elke functie is beschikbaar via ingebouwde commandoregel van .

De broncode van het script
Alle in de kop gespecificeerde functies moeten worden geïmplementeerd in het script. Het script-bestand uit het bovenstaande voorbeeld moet de twee functies sort en moveLinesDown implementeren. Alle functies hebben de volgende syntaxis:

// vereiste js-bibliotheken van katepart, ⪚ range.js als u Range gebruikt
require ("range.js");

function <naam>(arg1, arg2, ...)
{
    // ... implementatie, zie ook: Scripting API
}

De argumenten in de commandoregel worden doorgegeven naar de functie als arg1, arg2, Om documentatie voor elk commando te leveren, implementeert u eenvoudig de functie 'help' als volgt:

function help(cmd)
{
    if (cmd == "sort") {
        return i18n("Sort the selected text.");
    } else if (cmd == "...") {
        // ...
    }
}

uitvoeren van help sort in de commandoregel roept deze help-functie op met het argument cmd ingesteld op het gegeven commando, cmd == "sort". laat dan de teruggeleverde tekst zien als documentatie voor de gebruiker. Zorg er voor dat de tekenreeksen vertaald zijn.
Ontwikkeling van een commandoregelscript vereist herladen van de scripts om te zien of de wijzigingen zich netjes gedragen. In plaats van het opnieuw opstarten van de toepassing, schakel eenvoudig om naar de commandoregel en start het commando reload-scripts.

Koppelen van sneltoetsen
Om de scripts toegankelijk te maken in het menu van de toepassing en sneltoetsen toe te kunnen, moet het script een juiste script-header leveren. In het bovenstaande voorbeeld, verschijnen beide functies sort en moveLinesDown in het menu vanwege het volgende deel in de script-header:

var katescript = {
    ...
    "actions": [
        {   "function": "sort",
            "name": "Sort Selected Text",
            "icon": "",
            "category": "Editing",
            "interactive": "false"
        },
        {   "function": "moveLinesDown",
            "name": "Move Lines Down",
            "icon": "",
            "category": "Editing",
            "shortcut": "Ctrl+Shift+Down",
            "interactive": "false"
        }
    ]
};

De velden voor een actie zijn als volgt:
function [vereist]: De functie die zou moeten verschijnen in het menu Hulpmiddelen Scripts.
name [vereist]: De tekst verschijnt het script-menu.
icon [optioneel]: Het pictogram verschijnt naast de tekst in het menu. Alle pictogramnamen van kunnen hier worden gebruikt.
category [optioneel]: Als een categorie wordt gespecificeerd, verschijnt het script in een submenu.
shortcut [optioneel]: De hier gegeven sneltoets is de standaard sneltoets. Voorbeeld: Ctrl+Alt+t. Zie de -documentatie voor verdere details.
interactive [optioneel]: Als het script invoer van de gebruiker in de commandoregel nodig heeft, zet dit dan op true.
Als u bruikbare scripts ontwikkeld overweeg dan deze aan het -project bij te dragen door kontact op te nemen via de e-maillijst.

API voor scripts maken
De API voor scripts hier aanwezig is beschikbaar voor alle scripts, ⪚ scripts voor inspringen en opdrachtregels. De klassen Cursor en Range worden geleverd door biblitheekbestanden in $XDG_DATA_DIRS/katepart5/libraries. Als u ze in uw script wilt gebruiken, wat nodig is om bepaalde Document of View-functies te gebruiken, voeg dan de benodigde bibliotheek in met:

// vereiste js-bibliotheken van katepart, ⪚ range.js als u Range gebruikt
require ("range.js");

Om de standaard API voor scripting uit te breiden met uw eigen functies en prototypen, maak gewoon een nieuw bestand aan in de lokale configuratiemap van $XDG_DATA_HOME/apps/katepart5/libraries en voeg deze in in uw script met:

require ("mijnscriptnaamhier.js");

Op zijn deze bestanden gelokaliseerd in %USERPROFILE%\AppData\Local\katepart5\libraries. %USERPROFILE% wordt gewoonlijk C:\\Users\\user.
Om bestaande prototypes zoals Cursor of Reeks uit te breiden, os de aanbevolen manier om niet de globale *.js bestanden te wijzigen. In plaats daarvan wijzigt u het prototype Cursor in nadat cursor.js is ingevoegd in uw script via require.

Cursors en bereiken
Omdat is een tekstbewerker is, is alles voor de API voor scripting, waar mogelijk, gebaseerd op cursors en reeksen. Een cursor is een eenvoudig een paar (regel, kolom) die een tekstpositie in het document weergeeft. Een reeks omspant tekst van een begincursorpositie tot een eincursorpositie. De API wordt in de volgende secties in detail uitgelegd.

Het prototype van cursor

Cursor();

	Constructor. Levert een cursor terug op positie (0, 0).
Voorbeeld: var cursor = new Cursor();

Cursor(int regel, int kolom);

	Constructor. Levert een cursor terug op positie (regel, kolom).
Voorbeeld: var cursor = new Cursor(3, 42);

Cursor(Cursor andere);

	Constructor kopiëren. Geeft een kopie van de cursor andere.
Voorbeeld:var copy = nieuwe cursor(andere);

Cursor Cursor.clone();

	Geeft een kloon van de cursor terug.
Voorbeeld: var clone = cursor.clone();

Cursor.setPosition(int regel, int kolom);

	Stel de cursorpositie in op regel en kolom.
Sinds: 4.11

bool Cursor.isValid();

	Controleert of de cursor geldig is. De cursor is ongeldig indien lijn en/of kolom ingesteld zijn op -1.
Voorbeeld: var valid = cursor.isValid();

Cursor Cursor.invalid();

	Geeft een nieuwe ongeldige cursor op locatie (-1, -1).
Voorbeeld:var invalidCursor = cursor.invalid();

int Cursor.compareTo(Cursor andere);

	Vergelijkt deze cursor met de cursor andere. Geeft terug
-1, indien deze cursor zich bevindt voor de cursor andere,
0, indien beide cursors gelijk zijn
+1, als deze cursor gelokaliseerd is na de cursor andere.

bool Cursor.equals(Cursor andere);

	Geeft true terug, als deze cursor en de cursor andere gelijk zijn, anders false.

String Cursor.toString();

	Geeft de cursor terug als een tekenreeks met de vorm Cursor(regel, kolom).

Het prototype Range

Range();

	Constructor. Aanroepen van new Range() geeft een bereik op (0, 0) - (0, 0) terug.

Range(Cursor begin, Cursor eind);

	Constructor. Aanroepen van new Range(begin, eind) geeft de Reeks (begin, eind) terug.

Range(int beginRegel, int beginKolom, int eindRegel, int eindKolom);

	Constructor. Aanroepen van new Range(beginRegel, beginKolom, eindeRegel, eindKolom) geeft de Reeks van (beginRegel, beginKolom) tot (eindeRegel, eindKolom).

Range(Range andere);

	Constructor kopiëren. Geeft een kopie terug van Range andere.

Reeks Range.clone();

	Geeft een kloon van de reeks terug.
Voorbeeld: var clone = range.clone();

bool Range.isEmpty();

	Geeft true terug, als zowel begin als einde cursor gelijk zijn.
Voorbeeld: var empty = range.isEmpty();
Sinds: 4.11

bool Range.isValid();

	Geeft true terug, als zowel begin als einde cursor geldig zijn, anders false.
Voorbeeld: var valid = range.isValid();

Range Range.invalid();

	Geeft de Reeks van (-1, -1) tot (-1, -1) terug.

bool Range.contains(Cursor cursor);

	Geeft true terug, als de reeks de cursorpositie bevat, anders false.

bool Range.contains(Range andere);

	Geeft true terug, als deze reeks de Reeksandere bevat, anders false.

bool Range.containsColumn(int kolom);

	Geeft true terug, als kolom zich in het half open interval [start.column, end.column) bevindt, anders false.

bool Range.containsLine(int regel);

	Geeft true terug, als regel zich in het half open interval [start.line, end.line) bevindt, anders false.

bool Range.overlaps(Range overig);

	Geeft true terug, als deze reeks en de reeksoverig een gebied delen, anders false.

bool Range.overlapsLine(int regel);

	Geeft true terug, als regel zich in het interval [start.line, end.line) bevindt, anders false.

bool Range.overlapsColumn(int kolom);

	Geeft true terug, als kolom zich in het interval [start.column, end.column) bevindt, anders false.

bool Range.onSingleLine();

	Geeft true terug, als zowel begin als einde van de reeks op dezelfde regel, als Range.start.line == Range.end.line.
Sinds: 4.9

bool Range.equals(Range overig);

	Geeft true terug, als deze reeks de Reeks andere gelijk zijn, anders false.

String Range.toString();

	Geeft de reeks terug als een tekenreeks van de vorm Range(Cursor(line, column), Cursor(line, column)).

Globale functies
Deze sectie geeft een lijst met alle globale functies.

Lezen & invoegen van bestanden

String read(String bestand);

	Zal het gegeven bestand zoeken relatief ten opzichte van de map katepart5/script/files en en de inhoud teruggeven als een tekenreeks.

void require(String bestand);

	Zal het gegeven bestand zoeken relatief ten opzichte van de map katepart5/script/libraries en het evalueren. require is intern beschermd tegen meervoudig invoegen van hetzelfde bestand.
Sinds: 4.10

Debugging

void debug(String tekst);

	Stuurt tekst naar stdout in de console na het starten van de toepassing.

Vertaling
Om volledige lokalisatie te ondersteunen zijn er verschillende functies om tekenreeksen in scripts te vertalen, namelijk i18n, i18nc, i18np en i18ncp. Deze functies gedragen zich op precies dezelfde manier zoals in Vertalingsfuncties van .
De vertalingfuncties vertalen de omwikkelde tekenreeksen via het vertalingssysteem van naar de in de toepassing gebruikte taal. Tekenreeksen in scripts die worden ontwikkeld in de officiële broncode van worden automatisch geëxtraheerd en vertaalbaar gemaakt. Met andere woorden, als ontwikkelaar van hoeft u zich niet bezig te houden met extraheren en vertalen. Opgemerkt moet echter worden dat de vertaling alleen werkt binnen de infrastructuur van $kde;. Dat wil zeggen dat nieuwe tekenreeksen in scripts van derden ontwikkeld buiten niet worden vertaald. Neem dus in overweging om uw scripts aan bij te dragen zodat vertaling mogelijk wordt.

void i18n(String tekst, arg1, ...);

	Vertaalt text in de taal die wordt gebruikt door de toepassing. De argumenten arg1, ..., zijn optioneel en worden gebruikt om plaatshouders %1, %2, te vervangen.

void i18nc(String context, String tekst, arg1, ...);

	Vertaalt text in de taal die wordt gebruikt door de toepassing. Bovendien is de tekenreeks context zichtbaar voor de vertalers, zodat zij een betere vertaling kunnen produceren. De argumenten arg1, ..., zijn optioneel en worden gebruikt om plaatshouders %1, %2, te vervangen.

void i18np(String enkelvoud, String meervoud, int nummer, arg1, ...);

	Vertaalt ofwel enkelvoud of meervoud in de taal die wordt gebruikt door de toepassing, afhankelijk van het gegeven nummer. De argumenten arg1, ..., zijn optioneel en worden gebruikt om plaatshouders %1, %2, te vervangen.

void i18ncp(String context, String eenvoud, String meervoud, int nummer, arg1, ...);

	Vertaalt enkelvoud ofmeervoud in de taal die wordt gebruikt door de toepassing, afhankelijk van het gegeven nummer. Bovendien is de tekenreeks context zichtbaar voor de vertalers, zodat zij een betere vertaling kunnen produceren. De argumenten arg1, ..., zijn optioneel en worden gebruikt om plaatshouders %1, %2, te vervangen.

De API voor weergave
Wanneer een script wordt uitgevoerd, dan is er een globale variabele view die de huidige actieve editor-view representeert. Het volgende is een lijst met alle beschikbare weergavefuncties.

void view.copy()

	 Kopieer de selectie als er een is, anders de huidige regel als de optie [ ] Kopieer/knip de huidige regel als er geen selectie is is gezet.
Sinds: 5.79

void view.cut()

	 Knip de selectie als er een is, anders de huidige regel als de optie [ ] Kopieer/knip de huidige regel als er geen selectie is is gezet.
Sinds: 5.79

void view.paste()

	 De inhoud van het klembord plakken.
Sinds: 5.79

Cursor view.cursorPosition()

	Geeft de huidige cursorpositie in het beeld terug.

void view.setCursorPosition(int line, int column);
void view.setCursorPosition(Cursor cursor);

	Stelt de huidige cursorpositie in op ofwel (regel, kolom) of op de gegeven cursor.

Cursor view.virtualCursorPosition();

	Geeft de virtuele cursorpositie terug waarin elke tab telt voor de overeenkomstige hoeveelheid spaties afhankelijk van de huidige tabbreedte.

void view.setVirtualCursorPosition(int line, int column);
void view.setVirtualCursorPosition(Cursor cursor);

	Stelt de huidige virtuele cursorpositie in op (regel, kolom) of op de gegeven cursor.

String view.selectedText();

	Geeft de geselecteerde tekst terug. Als er geen tekst is geselecteerd dan is de tekenreeks leeg.

bool view.hasSelection();

	Geeft true terug, als het beeld geselecteerde tekst heeft, anders false.

Range view.selection();

	Geeft de geselecteerde tekstreeks terug. Als er geen tekst is geselecteerd dan is de tekenreeks ongeldig.

void view.setSelection(Range reeks);

	Stelt de geselecteerde tekst in op de gegeven reeks.

void view.removeSelectedText();

	Verwijder de geselecteerde tekst. Als het beeld geen geselecteerde tekst bevat, dan doet dit niets.

void view.selectAll();

	Selecteert de gehele tekst in het document.

void view.clearSelection();

	Wist de tekstselectie zonder de tekst te verwijderen.

void view.setBlockSelection(bool on);

	Modus blokselectie aan- of uitzetten.

bool view.blockSelection();

	Geeft true terug, als modus blokselectie aan is, anders false.

void view.align(Range reeks);

	Regels opnieuw laten inspringen binnen reeks volgens de huidige instellingen voor inspringen.

void view.alignOn(Range reeks, String patroon = "");

	Lijnt regels uit in de reeks op de kolom gegeven door de reguliere expressie patroon. Met een leeg patroon zal er standaard uitgelijnd worden op het eerste niet-blanke teken. Als het patroon een vangst heeft zal het inspringen op de gevangen overeenkomst.
Voorbeelden:
view.alignOn(document.documentRange(), '-'); zal spaties invoegen vóór de eerste - van elke regel om ze allemaal uit te lijnen op dezelfde kolom.
view.alignOn(document.documentRange(), ':\\s+(.)'); zal spaties invoegen vóór het eerste niet-blanke teken dat verschijnt na een dubbelepunt om ze allemaal op dezelfde kolom uit te lijnen.

object view.executeCommand(String commando,
                           String argumenten,
                           Range reeks);

	Voert het opdrachtregelcommando commando uit met de optionele argumenten argumenten en de optionele reeks. Het terugontvangen object heeft een eigenschap boolean object.ok die aangeeft of uitvoeren van het commando met succes was. In geval van een fout, bevat de tekenreeks object.status een foutbericht.
Sinds: 5.50

Range view.searchText(Range reeks,
                      String patroon,
                      bool achterwaarts = false);

	Naar het eerste voorkomen van patroon zoeken in reeks en de overeenkomende reeks teruggeven. Zoeken wordt achterwaarts uitgevoerd als de optionele booleaanse parameter achterwaarts is ingesteld op true.
De teruggegeven reeks is ongeldig (zie Range.isValid()) als patroon niet wordt gevonden in reeks.
Sinds: 5.97

De API van Document
Wanneer een script uitgevoerd wordt is er een globale variabele document die het huidige actieve document representeert. Het volgende is een lijst met alle beschikbare documentfuncties.

String document.fileName();

	Geeft de bestandsnaam van het document terug of een lege tekenreeks voor niet opgeslagen tekstbuffers.

String document.url();

	Geeft de volledige van het document terug of een lege tekenreeks voor niet opgeslagen tekstbuffers.

String document.mimeType();

	Geeft het -type van het document terug of het -type application/octet-stream als er geen toepasselijk -type gevonden kan worden.

String document.encoding();

	Geeft de nu gebruikte codering terug om het bestand op te slaan.

String document.highlightingMode();

	Geeft de gebruikte globale accentueringmodus terug voor het gehele document.

String document.highlightingModeAt(Cursor pos);

	Geeft de gebruikte accentueringmodus terug op de gegeven positie in het document.

Array document.embeddedHighlightingModes();

	Geeft een reeks van accentueringmodi terug ingebed in dit document.

bool document.isModified();

	Geeft true terug, als het document niet opgeslagen wijzigingen heeft(gemodificeerd), anders false.

String document.text();

	Geef de gehele inhoud van het document terug in een enkele tekenreeks. Nieuwe regels zijn gemarkeerd met het teken nieuw-regel \n.

String document.text(int vanafRegel, int vanafKolom, int totRegel, int totKolom);
String document.text(Cursor vanaf, Cursor tot);
String document.text(Range bereik);

	Geeft de tekst terug in het gegeven bereik. Het is aanbevolen de cursor te gebruiken en een versie gebaseerd op bereik voor betere leesbaarheid van de broncode.

String document.line(int regel);

	Geeft de gegeven tekstregel terug als tekenreeks. De tekenreeks is leeg als de gevraagde regel buiten het bereik ligt.

String document.wordAt(int regel, int kolom);
String document.wordAt(Cursor cursor);

	Geeft het woord terug op de gegeven cursorpositie.

Range document.wordRangeAt(int regel, int kolom);
Range document.wordRangeAt(Cursor cursor);

	Geeft de reeks van het woord op de gegeven cursorpositie terug. De teruggeven reeks is ongeldig (zie Range.isValid()), als de tekstpositie zich na het eind van een regel bevindt. Als er geen woord is op de gegeven cursorpositie, zal een lege reeks worden teruggegeven.
Sinds: 4.9

String document.charAt(int regel, int kolom);
String document.charAt(Cursor cursor);

	Geeft het teken terug op de gegeven cursorpositie.

String document.firstChar(int regel);

	Geeft het eerste teken in de gegeven regel terug die geen witruimte is. Het eerste teken is in kolom 0. Als de regel leeg of alleen witruimte bevat, dan is de teruggegeven tekenreeks leeg.

String document.lastChar(int regel);

	Geeft het laatste teken in de gegeven regel terug die geen witruimte is. Als de regel leeg of alleen witruimte bevat, dan is de teruggegeven tekenreeks leeg.

bool document.isSpace(int regel, int kolom);
bool document.isSpace(Cursor cursor);

	Geeft true terug, als het teken op de gegeven cursorpositie gelijk is aan een witruimte, anders false.

bool document.matchesAt(int regel, int kolom, String tekst);
bool document.matchesAt(Cursor cursor, String tekst);

	Geeft true terug, als de gegeven tekst overeenkomt met de overeenkomstige cursorpositie, anders false.

bool document.startsWith(int regel, String tekst, bool skipWhiteSpaces);

	Geeft true terug als de regel begint met tekst, anders false. Het argument skipWhiteSpaces bepaalt of voorloopwitruimte genegeerd worden.

bool document.endsWith(int regel, String tekst, bool skipWhiteSpaces);

	Geeft true terug als de regel eindigt met tekst, anders false. Het argument skipWhiteSpaces bepaalt of witruimte achteraan genegeerd wordt.

bool document.setText(String tekst);

	Stelt de gehele documenttekst in.

bool document.clear();

	Verwijdert de gehele tekst uit het document.

bool document.truncate(int regel, int kolom);
bool document.truncate(Cursor cursor);

	Kap de gegeven regel op de gegeven kolom of cursorpositie af. Geeft true terug bij succes of false als de gegeven regel geen deel is van het documentbereik.

bool document.insertText(int regel, int kolom, String tekst);
bool document.insertText(Cursor cursor, String tekst);

	Voeg de tekst op de cursorpositie in. Geeft true terug bij succes of false, als het document alleen-lezen is.

bool document.removeText(int vanafRegel, int vanafKolom, int totRegel, int totKolom);
bool document.removeText(Cursor vanaf, Cursor tot);
bool document.removeText(Range bereik);

	Verwijdert de tekst in het gegeven bereik. Geeft true terug bij succes of false, als het document alleen-lezen is.

bool document.insertLine(int regel, String tekst);

	Voegt tekst in de gegeven regel in. Geeft true terug bij succes of false, als het document alleen-lezen is of de regel niet in het documentbereik ligt.

bool document.removeLine(int regel);

	Verwijdert de gegeven tekstregel. Geeft true terug bij succes of false, als het document alleen-lezen is of de regel niet in het documentbereik ligt.

bool document.wrapLine(int regel, int kolom);
bool document.wrapLine(Cursor cursor);

	Breekt de regel op de gegeven cursorpositie op. Geeft true terug bij succes, anders false, ⪚ als regel < 0.
Sinds: 4.9

void document.joinLines(int beginRegel, int eindRegel);

	Voegt de regels vanaf beginRegel tot eindRegel samen. Twee elkaar opvolgende tekstregels worden altijd gescheiden door een enkele spatie.

int document.lines();

	Geeft het aantal regels in het document terug.

bool document.isLineModified(int regel);

	Geeft true terug, als regel nu niet opgeslagen gegevens bevat.
Sinds: 5.0

bool document.isLineSaved(int regel);

	Geeft true terug, als regel is gewijzigd, maar het document is opgeslagen. Dus bevat de regel nu geen niet opgeslagen gegevens.
Sinds: 5.0

bool document.isLineTouched(int regel);

	Geeft true terug, als regel nu niet opgeslagen gegevens bevat of eerder is gewijzigd.
Sinds: 5.0

void document.findTouchedLine(int beginRegel, bool oplaag);

	Zoek naar de volgende aangeraakte regel beginnend bij regel. Het zoeken wordt uitgevoerd ofwel omhoog of omlaag afhankelijk van de zoekrichting gespecificeerd in omlaag.
Sinds: 5.0

int document.length();

	Geeft het aantal tekens in het document terug.

int document.lineLength(int regel);

	Geeft de lengte van de regel terug.

void document.editBegin();

	Begint een bewerkingsgroep voor groepering van ongedaan maken/opnieuw doen. Controleer altijd of editEnd() is aangeroepen als u editBegin() aanroept. Aanroepen van editBegin() gebruikt intern een referentieteller, deze aanroep kan genest worden.

void document.editEnd();

	Beëindigt een bewerkingsgroep. De laatst aanroep van editEnd() ( diegene voor de eerste aanroep van editBegin()) beëindigt de bewerkingsstap.

int document.firstColumn(int regel);

	Geeft de eerste niet-witruimte kolom in de gegeven regel terug. Als er alleen witruimte in de regel bevindt, dan is de terugkeerwaarde -1.

int document.lastColumn(int regel);

	Geeft de laatste niet-witruimte kolom in de gegeven regel terug. Als er alleen witruimte in de regel bevindt, dan is de terugkeerwaarde -1.

int document.prevNonSpaceColumn(int regel, int kolom);
int document.prevNonSpaceColumn(Cursor cursor);

	Geeft de kolom terug met een niet-witruimte teken beginnend bij de gegeven cursorpositie en achterwaarts zoeken.

int document.nextNonSpaceColumn(int regel, int kolom);
int document.nextNonSpaceColumn(Cursor cursor);

	Geeft de kolom terug met een niet-witruimte teken beginnend bij de gegeven cursorpositie en voorwaarts zoeken.

int document.prevNonEmptyLine(int regel);

	Geeft de volgende niet-lege regel terug met een niet-witruimte tekens en achterwaarts zoeken.

int document.nextNonEmptyLine(int regel);

	Geeft de volgende niet-lege regel terug met een niet-witruimte teken en voorwaarts zoeken.

bool document.isInWord(String teken, int attribuut);

	Geeft true terug, als het gegeven teken met het gegeven attribuut deel van een woord kan zijn, anders false.

bool document.canBreakAt(String teken, int attribuut);

	Geeft true terug, als het gegeven teken met het gegeven attribuut geschikt is om een regel af te breken, anders false.

bool document.canComment(int beginAttribuut, int eindAttribuut);

	Geeft true terug, als een bereik beginnend en eindigend met de gegeven attributen geschikt is om als commentaar te worden aangemerkt, anders false.

String document.commentMarker(int attribuut);

	Geeft de markeerder voor commentaar terug voor commentaar op een enkele regel voor een gegeven attribuut.

String document.commentStart(int attribuut);

	Geeft de markeerder voor commentaar terug voor begin van commentaar over meerdere regels voor een gegeven attribuut.

String document.commentEnd(int attribuut);

	Geeft de markeerder voor commentaar terug voor het einde van commentaar over meerdere regels voor een gegeven attribuut.

Range document.documentRange();

	Geeft een reeks terug die het gehele document omvat.

Cursor documentEnd();

	Geeft een cursor terug gepositioneerd in de laatste kolom van de laatste regel in het document.

bool isValidTextPosition(int regel, int kolom);
bool isValidTextPosition(Cursor cursor);

	Geeft true terug, als de gegeven cursorpositie is gepositioneerd op een geldige tekstpositie. Een tekstpositie is alleen geldig als het is gelokaliseerd aan het begin, in het midden, of aan het eind van een geldige regel. Verder is een tekstpositie ongeldig als het is gelokaliseerd in een Unicode-surrogaat.
Sinds: 5.0

int document.attribute(int regel, int kolom);
int document.attribute(Cursor cursor);

	Geeft het attribuut terug op de gegeven cursorpositie.

bool document.isAttribute(int regel, int kolom, int attribuut);
bool document.isAttribute(Cursor cursor, int attribuut);

	Geeft true terug, als het attribuut op de gegeven cursorpositie gelijk is aan attribuut, anders false.

String document.attributeName(int regel, int kolom);
String document.attributeName(Cursor cursor);

	Geeft de attribuutnaam terug als leesbare tekst. Dit is gelijk aan de itemData-naam in de syntaxis-accentuering-bestanden.

bool document.isAttributeName(int regel, int kolom, String naam);
bool document.isAttributeName(Cursor cursor, String naam);

	Geeft true terug, als de attribuutnaam op een bepaalde cursorpositie overeenkomt met de gegeven naam, anders false.

String document.variable(String sleutel);

	Geeft de waarde terug van de gevraagde documentvariabele sleutel. Als de documentvariabele niet bestaat, wordt een lege tekenreeks teruggegeven.

void document.setVariable(String sleutel, String waarde);

	Stelt de waarde in van de gevraagde documentvariabele sleutel.
Zie ook: Documentvariabelen van Kate
Sinds: 4.8

int document.firstVirtualColumn(int regel);

	Geeft de virtuele kolom terug van het eerste niet-witruimte-teken in de gegeven regel of -1, als de regel leeg is of alleen witruimte-tekens bevat.

int document.lastVirtualColumn(int regel);

	Geeft de virtuele kolom terug van het laatste niet-witruimte-teken in de gegeven regel of -1, als de regel leeg is of alleen witruimte-tekens bevat.

int document.toVirtualColumn(int regel, int kolom);
int document.toVirtualColumn(Cursor cursor);
Cursor document.toVirtualCursor(Cursor cursor);

	Converteert de gegeven echte cursorpositie naar een virtuele cursorpositie, geeft ofwel een int terug of een cursor-object.

int document.fromVirtualColumn(int regel, int virtueleKolom);
int document.fromVirtualColumn(Cursor virtueleCursor);
Cursor document.fromVirtualCursor(Cursor virtueleCursor);

	Converteert de gegeven virtuele cursorpositie naar een echte cursorpositie, geeft ofwel een int terug of een cursor-object.

Cursor document.anchor(int regel, int kolom, Char teken);
Cursor document.anchor(Cursor cursor, Char teken);

	Zoekt achterwaarts naar het gegeven teken te beginnen vanaf de gegeven cursor. Als voorbeeld, als '(' als teken wordt meegegeven, dan geeft deze functie de positie terug van de openingings '('. Dit houdt rekening met aantallen, andere '(...)' worden genegeerd.

Cursor document.rfind(int regel, int kolom, String tekst, int attribuut = -1);
Cursor document.rfind(Cursor cursor, String tekst, int attribuut = -1);

	Zoek de gegeven tekst achterwaarts met het juiste attribuut. Het argument attribuut wordt genegeerd als het is ingesteld op -1. De teruggegeven cursor is ongeldig, als de tekst niet is gevonden.

int document.defStyleNum(int regel, int kolom);
int document.defStyleNum(Cursor cursor);

	Geeft de standaard stijl terug op de gegeven cursorpositie.

bool document.isCode(int regel, int kolom);
bool document.isCode(Cursor cursor);

	Geeft true terug, als het attribuut op de gegeven cursorpositie niet gelijk is aan alle volgende stijlen: dsComment, dsString, dsRegionMarker, dsChar, dsOthers.

bool document.isComment(int regel, int kolom);
bool document.isComment(Cursor cursor);

	Geeft true terug, als het attribuut van het teken op de cursorpositie gelijk is aan dsComment, anders false.

bool document.isString(int regel, int kolom);
bool document.isString(Cursor cursor);

	Geeft true terug, als het attribuut van het teken op de cursorpositie gelijk is aan dsString, anders false.

bool document.isRegionMarker(int regel, int kolom);
bool document.isRegionMarker(Cursor cursor);

	Geeft true terug, als het attribuut van het teken op de cursorpositie gelijk is aan dsRegionMarker,anders false.

bool document.isChar(int regel, int kolom);
bool document.isChar(Cursor cursor);

	Geeft true terug, als het attribuut van het teken op de cursorpositie gelijk is aan dsChar, anders false.

bool document.isOthers(int regel, int kolom);
bool document.isOthers(Cursor cursor);

	Geeft true terug, als het attribuut van het teken op de cursorpositie gelijk is aan dsOthers, anders false.

void document.indent(Range reeks, int aantal);

	Laat alle regels in reeks inspringen door aantal tabs of aantal keren tabSize spaties in te voegen afhankelijk van de voorkeur van de gebruiker. De parameter aantal kan negatief zijn.

De API voor bewerken
Naast het document en weergave-API, is er een algemene bewerker-API die functies levert voor algemene functionaliteit voor bewerken met een script.

Tekenreeks editor.clipboardText();

	Geeft de tekst terug die actief is in het globale klembord.
Sinds: 5.50

String editor.clipboardHistory();

	De bewerker houdt een klembordgeschiedenis vast die tot 10 klemborditems bevat. Deze functie geeft alle items terug die actief zijn in de klembordgeschiedenis.
Sinds: 5.50

void editor.setClipboardText(String tekst);

	Stel de inhoud van het klembord in op tekst. De tekst zal toegevoegd worden aan de geschiedenis van het klembord.
Sinds: 5.50